spin the black circle

deneme

2008-03-23T17:14:00.000+02:00

deneme, denemeeee

elini korkak alıştırmaaa

pıh pıhhh

yeni blog

2007-08-27T20:44:00.000+03:00

çok saygıdeğer, sevgili, canımın içi, hemstır ısırıklarının kahramanı, yazları fok kışları kuzgun olmamın müsebbibi, 100 kaplan gücündeki Unka blog açtı. Kendisinin süper öykülerini yandaki unkaa linkinden takip edebilirsiniz.

mini mini resultlar, çalışkan discussionlar

2007-08-15T01:08:00.000+03:00

Uzun zamandır beklediğim an geldi. Artık yazmak için bir nedenim var: Sevgili sevgilim heri poturun son kitabını ne yazık ki dün itibariyle bitirmiş bulunuyorum. Gönül isterdi olayları şöyle bi irdeleyivermek burada, anti-kahramanlara olan aşkımı pekiştirmesini detaylandırmak filan ama mesaj kaygısı güdüyorum. Spoiler vererek bünyelerde derin yaralar açmak istemiyorum.

Bittiği an ahanda napıcam bundan sonra hissiyatım, çevremin tez için gaza getirme çabalarıyla birleşti. Orda şimdi güzelim iksir dersi varken burda otobiyografik hafıza discussionı yazılır mı yaw desem de anlatamadım. Annem bak bu gece sabahlayıp bitirirsen ben de senin yanında otururum istersen dedi. Tam anlamadım ama sanırım korktuğum yerlerde elimi tutmak için böyle bir teklifte bulundu. Yine de teklifler arasında kazanan rakı-balık oldu.

Şimdi birisinin bana işte bu kitap! seni bu boşluktan ancak bu kitap kurtarır demesini bekliyorum. Bİr de "siyah hatıralar denizi"nin ne kadar şahane olduğunu, lemin yeni bir kitabını okumuş gibi hissettiğim belirtmek istiyorum. Şİmdi iki kelime daha result yazıp iki balık daha haketmem lazım (ver patiyi, al ödülü). Düğün filan onnarı da annatıcam bilahare

oldurgaç

2007-07-14T00:08:00.000+03:00

çok deliyim elimi kolumu nereye koyucam bilemiyorum, otobüste önümde duran adamın ensenine şaplak atmamak, yolda sakin sakin yürürken bin an durup herkese nah çekmemek ve hatta lombolikodelmondooo ya da sinan şamil saaaaammm diye bağırmamak için kendimi çok zor tutuyorum hadi reiki terapisi yaptırayım dedim. dört dün arka arkaya gidilen bu fantastik uykulu metafizik hadise sonucunda elimde şu veri vardı "binbir tane büyük hayalin var. gerçekten istersen olur bunnar" Ben dedim ki ama ben ne istediğimi bilmiyorum ki neymiş onnar. Bana dendi ki "evet zaten karar vermen lazım bi karar ver sen ne istediğine sonra ona odaklan sonra o olur işte". İşte o günden beri günde bazen iki defa olmak üzere fikir değiştiriyorum. Misal:

-yazar olucam ben. Banane ben de yazarım hem blog fotom bile yazarın arka kapak fotosu gibi. Küçük periyan mayden olurum antisosyal olurum öyle çemkirik şeyler yazarım. Doğam gereği 8 ay eve kapanma hobim var zaten arada bişiler yazabilirim. Kitabın adını kara bulut koyabilirim. Ama sorun şu kitabın dizaynı (kırmızı, gri siyah olcak kapak), arka kapağı ve adı tamam ama içine ne yazıcam. kussam içine post modern sanat diye yutturur muyum acaba?

-amaan ik cı olim ben ya. oooh öyle 2 3 sene sonra atılım yapar para kazanırım. kazandığım paralarla hobi yaparım. işte stüdyo ev tutarım. kedi alırım. yalnızca cumartesi günneri kot montum üstüne küpelerim boynumda fularım bakımlı ama bakın eskiden bende ne numaralar vardı havasında dolaşır, sevgilimle yürüttüğüm seviyeli ilişkimle steril bir hayata sahip olurum. Sorun şu ik sizin götünüze girsin dememk için kendimi uzun ve sancılı bir eğitim sürecinden geçirmem lazım.

-şimdi 1 sene burda ne bulursam yapayım hayvan gibi de kasayım, gre'de toefl'da top çekiim gideyim akademisyen olayım. Bilimsel makale yapim kalim orda hatta trafiksiz şehirlerde bahçede köpeklerim, insanlarla vıcık olma şansın olmadan sakin bi hayat süriim. Sorun şu orası da ayrı bir cehennem. "Amerikalılar hepiniz gerzeksiniz, bilim dediğiniz şey var kimsenin anlamaması için yarattığınız akademik sistemin içinde dataya işkence ederek, bükerek, çekerek çıkardığınız günlük hayatta hiç bir anlamı olmayan "significant" saçmalıklar" dememek için ciddi bir irdelememe haline bürünmek lazım ki zor.

-deli miyim ben be ev kadını oliyim ben. zengin kocam olsun ben günlerimi spor ve shopping yaparak, kocam yeteri kadar zenginse ralli yaparak, takı tasarımlarımı ve sürreal heykellerimi klas insanlara pazarlayarak, koleksiyonculuğa merak salarak ve konken, poker oynayarak geçiriim. Sorun şu hani nerde zengin koca, bulsan bile ben senden daha zengin olucam işte, ben senden daha çok şirket kurucam, ben de yapabilirimmm diye gaza gelmemek için epey bir eziklik takviyesi yapmak lazım bünyeye. zor ziyadesiyle zor.

-berduş oliim ben ya höyf. 3 gün orda, 5 gün burda takiliim. Azcık para yapınca bi gemiye aşçı olarak girip onlarla dünyayı gezim. saçımı da rasta yapiim. rasta diilim ben doğuştan dreadlock ım bunun ayrı bir felsefesi var bi kereee diye hava atim. Arada bi gelim ben artık dünya vatandaşıyım hiç bir yere ait olamam nayır nolamaz diyim. sorun şu ben gemide olmaktan korkuyorum. Hayır kesinlikle denizden değil gemiden kaçıp gidememekten. Binemem ben öyle uzun yol gemisine beşiktaşa geçemiyorum şurdan.

-hayır bir kere izmir'in bir sahil kasabasına yerleşeyim. Bana çeviri aksın ben arada takı bok püsür tapim onnarı satim. haftada minimum üç gece deniz börülcesi, beyaz peynir rakı olsun, 2 gün de şarap olsun peynirle. domatesim, patlıcanım. orda yalnız olmiim. Sorun şu bu fazla mükemmel. ben birşeyde kusur bulamayınca huysuzluk yapar huzursuzluk çıkarırım yine olmaz.

Şimdi bunnarın arasından gel de karar ver.

açık mektup no:2

2007-06-20T01:50:00.000+03:00

sevgili kara bulut,

biliyorum bana hastasın. Dört mevsim bir dakika yanımdan ayrılmak istemiyor, beni şevkatli kollarınla sarıp sarmalamak istiyorsun. Tabi ki biliyorum kişisel gelişimimin en temel öğesi sensin. Senin sayende aynı gün sevgiliden ve işten ayrılma, evdekileri ağlatıp, yakın arkadaşlarımı küstürme ve hatta son parayı içkiye harcayıp tüm geceyi unutucak kadar sarhoş olup bir de üstüne öteki gün yataktan kalkama potansiyeline sahip bir insanım. Ah ama şekerim bir rahat ver, bir nefes aldır arada olmaz ki böyle. Herşeyin bir adabı var. Farkındayım seni kızdırmaya da gelmez bundan mütevelli burdan ayar verirken hafiften bir ürperme de gelmiyor değil. Yine de ama aaaa yani. Git azcık burcunun bulutuyla filan oyna. El ele tutuşun gidin çayıra çimene, kaydırak tahterevalli takılın biraz. Arkadaş da bulduk sana o kadar. Hadi canım hadi güzelim. Bir time out pliiiiz.

wishlist

2007-06-16T23:25:00.000+03:00

çok çok hızlı giden bir arabadayken bir anda kapıyı açıp kendimi yola atmak yuvarlanıp sürüklendikten sonra ayağa kalkıp üstümün tozunu pat pat silip ehe ehe diye gülerek koşmaya başlamak istiyorum.

Vapurda giderken en tepeye çıkıp balıklama denize atladıktan sonra sırt üstü kulaçlarla dolmabahçe'ye yüzmek orda köpek usülü silkelenmeyle suları attıktan sonra cebimden kitabımı çıkarıp okumaya başlamak istiyorum.

Birisi birgün kalabalık bir yerde bunu yapmaya gönüllü biri var mı diye sorsun, ben de "bennn, beennn" diye yerimden fırlayıp son hızla gönülü avcısının üstüne doğru koşup onu devirip koşmaya devam etmek ve sonunda avantaj kartı reklamı dansıyla şovumu bitirmek istiyorum.

ayrıca birgün köprü yolunda çok sıkılmış, bunalmış, sıcaktan baymış halde beklerken çantamdaki kasetçaları çıkarıp omzuma koymak ve arabaların üstüne çıka çıka maykıl ceksin dansı yapmak istiyorum. Bu şovumu da havada gitar çalma efektiyle sonlandırmak ve çantayi sırtına atıp aldırmaz, karizmatik, yürüyüp giderim ben oohoo pozuyla yola devam etmek istiyorum.

küçük isteklerim var benim bu hayatta.

egocuk

2007-05-20T23:09:00.000+03:00

hayaller ötesi kompleks bir vaarlık olan kadınların ego dinamikleriyle yönetildiğini düşünmeye başladım bu aralar. Ayrıca bir kadını ego shotlardan mahrum bırakmanın ona karşı yapılabilecek en sinsi pasif agresif saldırı olacağını da düşünüyorum. Bu zavallım id ve süperego baskısından ne yapacağını şaşırmış bilinç katmanları kararsızı ego, pörsüdümü bunalım başlıyor. Bir de mesela bazı erkekler var direk egoya saldırıda bulunarak utanmaz bir sindirme politikası yürütüyor. "Sen yapamazsın", "haha sen nerden anlıcaksın" gibi sonradan ben öyle demek istemedim canım şaka yapıyodum desteğiyle meşrulaşan bu saldırılar egoyu sarstığı gibi, ego bunu içselleştirip hakkaten yapamam sanmaya başlıyor. Sonra bir anda saldırı etkeni ortadan kalktığında bu sefer içsel süreç çekapı başlıyor. Bazı şanslı kadınlar silkinip kendine gelirken, bazı kadınlar ühüüçok yalnızım ayrıca çok da yetersizim döngüsünde kayboluyor sanırım. Bir de araftakiler var. onlar üç günü hahayt hiçbişi benden kurtulamazla geçirirken, dört gün de yalnız ve yetersiz olmalarına ağıt yakarak geçiriyor. Böyle hassas bir dengedeyken alınan dış saldırıların etkisi katlandığı gibi dış destekler de etki güçlerini kaybediyor. Bir nevi mehter bandosu hızında gelişmeler kaydediliyor sonuçta. Bu küçük adımlar sırasında kendini çotank diye ortama girerek herşeyi düzeltebilecek ilahi eller sananlar da bir süre sonra sürecin karmaşında kaybolup gidiyor. Ya onlar kayboluyor ya da sürecin içindeki kadın kara delik tadında herşeyi içine çektiği için onları da arada harcıyor olabilir bundan çok emin değilim. Sonunda bir dinginlik evresine varmak için tazmanya canavarı evresinden geçmekten başka çözüm kalmıyor. Bu arada kadının karşına başka iki opsiyon da çıkıyor. Tek başına ego tamiri ya da erkek destekli ego tamiri. Benim şahsi fikrim yollarını önlerindeki küçük çıkıntılarının gösterdiği yöne giderek bulan, bunu yapmayan azınlıktan olsalar bile bir kadının idrak sınırları dışında düz mantık yürüten hiçbir çetrefile kafası basmayan bu garip insan evledı genre'sinin faydalarının sınırlı olabilceği yönünde. Asıl iş yine insanın kendisine kalıyor heralde burdada bir takım idealler, hayaller onları gerçekleştirerek varlığını kendine kanıtlamak filan geliyordur. karışık işler çok karışık

şarkı

2007-05-17T22:54:00.000+03:00

bir de geçenlerde başka bir şarkı ararken stoktan bloc partynin pioneers şarkısını buldum. Aa ne zamandır dinlemedim bi dinliyim dememle bir haftadır aralıksız dinliyorum. şimdi de remikslerini indirdim ne kadar muhteşemler tam yaza göre

tralala

2007-05-09T21:59:00.000+03:00

Küçükken ne olmak istediğimi bilmezdim. Sonra birgün lise 3'te dersanede nedense hatırlamıyorum psikoloji yazıcam ben ya dedim. Bir daha da irdelemedim bunu. Ayrıca araştırmadım da bu insanlar kimdir ne yaparlar. Psikoloji o kadar. Geçende bölümün önünde otururken ve rot'u beklerken bir kız geldi. Şöyle bir etrafa baktı alttaki sevgili bankına meyletti sonra bir vazgeçti başka bir banka oturdu. Bir dakika sonra yanımda bitip pardon siz psikolojide mi okuyosunuz ilk seneniz mi dedi. Yok dedim sekizinci senem. Gözlerini kocaman açıp gerçekten mii süpperrr diyip manzaraya bakmaya başladı. Deli galiba dedim hemen içimden. Sonra ay ben lise 2 deyim de merak ediyorum bilgi almak istiyorum anlatır mısınız bana dedi. İlk söylediğim burdan mezun olursan bildiğin psikologlardan olamazsın oldu. Sonra anlattım msn'imi aldı okul gezisiyle gelmiş. Geçen gün msn'de nasıl ders çalışmalıyım sizce müzik dinlemek kötü müdür dedi. Ben uydurdum bişiler sonra da bana "ay benim dinlediğim müzikler öyle normal diil. Metal dinliyorum. Onlar gürültülüdür" diye hava attı. Hı hı dedim ben de. (içimden bir canavar çıkıp ben var yaa metalin ohooo demek istedi susturdum, gerçi sevgili yapmasını, gezmekten mahrum kalmamasını da söyledim ama bunları söylemek iyi mi çok emin diilim hala, o zamanlarki sevgilime de böyle diodum kaldı çocuk bursalarda, ben de gelince istanbula hemen ayrılmıştım zaten ondan ne fenayım)sonuçta ne insanlar var işte geleceğin birinci adamları. Bu birinci adam şeysini de biraz önce iş bakarken gördüm. Birinci adamlar arıyorlarmış siktirin dedim.

Neyse heralde ne iş yapıyosan onda hırslı olman lazım. Kurumsala karşı durmaman lazım. Zira ben de kurumsalla savaşımda son 2 aya girdim. Bak yoksa başarılı erkeğin arkasındaki ezik kadın olursun. Misal benimki aldı yürüdü ve hatta bu yürüme işine avusturya'da devam etmeye karar verdi. Şimdi Ceo'larla fink atıyor. Çok gurur duyuyorum onunla ama mesela ben de bir makale yayınlatsam kendimle de gurur duyarım. Sanırım içine bilim insanı azmi oturması böyle bişi. Gurur=makale. Doktora azmim tavan yaptı gittim gidiyorum yani o nebze. May the force be with me.

santrifüj

2007-04-27T23:14:00.000+03:00

Şimdi:
kahkaha atarken ağlamaya başlayan insan çok tehlikelidir. duygu durumu değişiklikleri intervalı 10 dakikaya kadar inerse acil durum sinyalinin verilmesi gerekir. Bir insanın hayatının santrifüj etkisi diye tanımlayabileceğimiz bir baskı altında olması da çok sinir bozucudur. Her şeyi yoluna koymaya çalışırken herşeyin daha da beter olması ve bunlarda kişiye katılımcı değil ancak gözlemci rolünün biçilmesi en has işkence yöntemidir.

peki ayrıca:
Ayrıca nedir bu savrulmalar bu karmaşalar herhangi bir özgür irade tüm gücünü ortaya koyarak bu gidişata bir dur diyebilir mi? Daha da önemlisi gidişat dur denilebilecek yapıda bir kavram mıdır yoksa yine binbir bilinmeyenli denklemin anlık kompozisyonu sonucu tüm koşullar sağlanır ve biz arkasından rasyonalize ederek kendimiz dur dedik mi sanırız? Averaj üstü bir genelde stabilite tutturmak ne kadar zordur? Çok soru sormak içgörü sahibi olmanın bir sonucu mudur yoksa yalnızca ahmak ve gerzek ve tutunamayan olduğunu mu gösterir? Ve en önemlisi gitmek mi hayat kurtarır kalmak mı ya da beklemek mi yürüyüp gitmek mi?

hepsinin yanıtı: 42

Analiz

2007-04-18T21:52:00.000+03:00

bugüne bugün 205 variable üzerinde analize başlayan aşmış bir insanım. Bu variableları anova'ya koyarak beş sağa sekiz sola çırpmak suretiyle kısık ateşte pişiriyorum. Sonra üstte biriken köpükleri alarak içinde su olan bir kaba biriktiriyorum. Tanelerin dağılmasına izin vermiyorum, aykırı ben pişmem diye inat eden variableları teker teker ayıklıyorum. Yine de Homojenlik değerleri sorun çıkarıyor ne yapıcamı çok bilemiyorum. Araya birkaç tutam plot ve korrelasyon atıyorum. piştikten sonra discussion sosu koycam sonra bütün bölümün karşısına çıkıp pişirdiğimi sunucam. Sunarken bayılıcam ayıldığım yerden devam edicem. Heyecandan sınıfın ortasına kusmazsam başarıyla geçmiş sayıcam sunumu. Sunumdan çıkınca kutlamalıyım bunu dicem ama bişi olucak ve yine kutlayamıcam. Ya da kör talihim bu sefer bir güzellik yapıcak bana orası belli olmaz. Ama şimdilik görünen o ki bu tez bitecek ve bu sunum haziran başı yapılacak. Ay çok heycanlııı

dıptıs

2007-04-18T21:40:00.000+03:00

my alcoholic friends ne kadar güzel bir şarkı. Bu aralar sabahtan akşama kadar dinliyorum aynı şarkıyı

i’ll be on my best behavior
taking shots for mother nature
once my fist is in the cupboard
love is never falling over

should i choose a noble occupation
if i did i’d only show up late and sick
and they would stare at me with hatred
plus my only natural talent is wasted
on my alcoholic friends
the party never ends
my alcoholic friends

gibi sözleri var.

nedir?

2007-04-16T09:20:00.000+03:00

hayatın özü nedir? Adadır
Çok yorulup çok sıkılmanın ödülü nedir? Adadır
Herşey insanın gözüne ne zaman çok güzel gözükmeye başlar? Adaya gidince
Çiçek, böcek, deniz, hava, güneş, yemek.. hepsinin optimum birleşme noktası nedir? Eh adadır
Gorg ne zaman vapura binmekten bile hafifçe zevk alabilir?Adaya giderken
En çok ne zaman geri gitmemek için tepinmeye başlar?Adadan dönerken
Pekii en güzel ada hangisidirr? Tabiki Burgaz Adaaa

yakında foroğraflarla kanıtlıcam bu söylediklerimi

2007-04-07T17:39:00.000+03:00

bir dakikalık saygı duruşu

çıtır

2007-03-28T14:58:00.000+03:00

Son zamanlarda karşı karşıya kaldığım çıtır eksikliği geçen pazar bir sinema seansı ile uzun süreliğine son buldu. 300 kas yumağı adlı filmde kral leonidass'ın hangi baklavasına baksam karar veremedim. Saçmış, sakalmış, gözlermiş, sesmiş aman zaten eridik bittik. Eh tabi o mini mini donu ve pelerini olmasa olmazdı. Ayrıca böyle bodozlama giriyordu perslere bir de vin dizel benzeri sesiyle "spartiannsssss" diye kükrüyodu, en daha naapsın adam çok şahane çoook. Sonuç itibariyle filmi de beğendim, adamı da beğendim, beğendim adamı evet, fimli beğendim yani ama ooo adamı da beğendim. Adama fon olarak arkada onun gibi 10 tane olmasını daha çok beğendim. Evet hep böyle filmler yapsınlar, günlerimiz şenlensin. oyh

ilkbahar depresyonu

2007-03-24T12:40:00.000+02:00

tam 15 dakika önce allam yine göz altlarım ne kadar korkunç gözüküyor diye aynaya bakarken bir an ay saçlarımı da boyamam lazım diyerek şöyle elimi saçıma götürdüm. Bir farkılılık vardı orda bi şey pırıl pırıl parlıyordu. Nassı yanii diye biraz daha yakından bakınca ne göreyim bir beyaz tel var saçımda. Yo yo olamaz hayır diye o tek saç telini ayırıp inceledim ucu hafif kızıldı altı bembeyaz. Sonra başka var mı diye aradım önlerde yok gibi geldi annem gelince arkalara da baktırıcam. Acaba koparsam mı dedim ama bir zamanlar deli deli izlediğim (evet ben bile delice ayakkabı almak, tikitoş giyinip öyle sokaklarda yürüyim istemiştim o zamanlar) sex and the city'den Samantha'nın güzide bir sözü çalındı kulağıma, vazgeçtim. Şimdi önde duruyor öyle. Dursun aslında noolcak tek bir tel dimi? Haha hadi canım kimi kandırıyoruz bu bir işaret hatta ilahi işaret.

Çünkü aslında durum daha vahim. Göz altlarıma bakma nedenim de kuşinin blogunu okumuş üstüne de başka bir amerika doktorosı insanının blogunu okumuş olmaktı. Kendi halimi çok sıkıcı bulmuş hadi biraz daha nefret edeyim kendimden diye göz altlarımmış, siyah noktalarmış onlara dalayım demiştim. O saçı görmeseydim de zaten ay çok topalak bir insan oldum diye hayıflanıcaktım. İlla bulucaktım birşey yani o da imdada yetişti. Ve objektif olarak bana evet bak yaşlanıosun dedi. Şu an öf canım insan 25 yaşında yaşlanırmı hiç diye aklından geçiren varsa hemen suratuna bir tokat atmak suratiyle sustursun kendini. Evet işte yaşlanıyor, içi geçiyor, kendi yatağında uyumayınca sırtı tutuluyor, iki koşunca bacakları ağrıyor, içki sonrası sabahı başı ağrıyor ayrıca yalnızlaşıyor. Ben bu aralar sigara içmeye bile süpheyle yaklaşır oldum. Gerçi yediremiyorum kendime ama geçiyor işte aklımdan.

aklımdan tüm bunlar geçerken tek çözümün yeni sabahlığımı giyip, uyanalı daha 3 saat olmasına rağmen yatağın içine girip deriiin bir uykuya dalmak olduğunu düşünüyorum. Ayrıca uykudan uyandırmak için bir insanı öpmenin iyi bir fikir olmadığını da düşünüyorum rahatsız edici bir durum uyanınca ilk gördüğün şeyin birisinin burnu olması hafif bir dürtme daha iyi iş görür kesinlikle.

kıssadan hisse

2007-03-23T21:02:00.000+02:00

John locke'u seviyorum ben. Dambıldor'un severus'a inanması nasıl "işte canım çok pişman olmuş" gibi basit bir şeyle açıklamayla inandırıcı olmuyorsa bu adamın aa napim basıverdim düğmeye açıklaması da inandırıcı değil. Evet bu Locke şahane bir insan aksi kanıtlanana dek buna inanmak istiyorum.

Şimdi bir araştırma vardı bi zaman okumuştum şanslı olmak dış güçlere bağlı değil kişinin kendisi yaratır diye. Araştırmada deneklerin okudukları birşeyin içine bunu gösterirseniz 100 dolar kazanıcaksınız gibi bir şey yazıyorlarmış. En başta kendini şanslı olarak nitelendirenler bunu okuyunca ahaha bakın be buldumm oley diye mutlu mesut gösterirken, kendini şanssız sayanlar okuduklaru halde şaka heralde bu diye geçiveriyormış. Şöyle bir çıkarım yapmışlardı, kardeşim önündeki fırsatı görmezsen körsen şanssızsın işte, kesin senn başına normal hayatta neler geliyorda sen amaan diyip geçiveriyorsun. Ahanda bak kanıtı bi yüz dolar kazandm bile diyemedin.

bir de büyük fenomen learned helplesness var. Bir yere kadar ağzına sıçılırsa ve umudun biterse, durum ortadan kalksa bile sen denemekten vazgeçiyorsun. Farelerde yapıyorlar bunu ben yeraltı bir psikolojik araştırmalar merkezi varsa eğer memnuniyetle hiç bir etik sıkıntı çekmeden insanlar üzerinde de uygulayabilirdim. Aslında dünyanın kesin bir yerinde vardır böle şeyler kim bilir neler yapıyorlardır. Neyse konuyu saptırmayalım, araştırmalar böyle diyor işte...

Bir de bir dizide ya da animede herkes birbirinden karizmatikse olmuyor, şimdi renji'yi ikkaku'ya yalvarırken görmek, ikkakuyu'da Zaraki'ye yetişmek için debelenirken izlemek insanın kafasını karşıtırıyor. Yok rukia'nın kılıcı en güzeli, ama renji'de bi yandan öteki kuchiki'ye yetişmek için yırtınıyor, ama gidip ichigo kuchiki'yi bankaisi açıkken yeniyor filan. Aaaa aman noluyoruz kime hayran olucaz şimdi. Ayrıca renji'de şekil mükemmelken neden hep yeniliyor. Souçta bir tek süper kahraman olsun hepimiz ona hasta olalım bence.

dip sos

2007-03-16T23:59:00.000+02:00

okulda geçen bir haftadan sonra koku grubunu bitirmiş bulunuyorum. En azından şimdilik. Bazı sapıtık insanlar naftalini boya, rakıyı şurup, uhuyu ispirto zannettiği için belki bir bu kadar daha koku grubu yapmam gerekecek. Ve beklendiği gibi tip tip insan geldi deneye. Bir tanesi rakı koklamanın dini inançlarıyla örtüşmediği söyleyerek bana kızdı, bir diğeri tentürdiyot koklayınca bayılıyorumuş meğerse böyle bir fena oldu zor topladı kendisini.

havasız bir odada tüm günü geçirip, sadece 3 tane tanıdık görmek elbette bana da iyi gelmedi. O zamanında bütün gün oturduğum kantinde bile oturamadım sıkıntıdan. Öyle ki yemekleri okul içinde yürüyerek filan yedim. Sonra ikinci sınıfa geri dönemyi çok istedim, bana master tezimi bu master nası bişi ben de psikolojide okuyorum diyenlere boş bişi gerek yok dedim çok şaşırdılar. Sonra kendime sordum tabi e madem boş neden bir tane daha yapmaya kasıyorsun diye ama o sırada yeni öğrenci geldi düşünemedim.

ayrıca orta kantinin çayı eskisi gibi güzel değil, şimdi o çarşıdaki köfte yapan yerin çayı güzel. Kepekli beyaz peynirli pofidik kalıyor yeteri kadar basılmamış oluyor. okulda sigara satılmıyor artık. Nbz çok çirkin bir bina. okulda uzun kıvırcık saç modası var ve hala pantalon üstüne çizme iğrençliği devam ediyor. Neden böyle bişi var ki ya kazak üstüne sütyen takmak gibi. Ben de öğrenci gelmezse ses kayıt cihazına saçma saçma konuşmaya devam ediyorum.

ayrıca bir de genel hayat mevzuları var. Sonra mesela yürürken ayakkabılarım gıcırdıyor sinir oluyorum. Bir kişi için girilmesi gereken 188 variable var. Ayrıca sevgili istemdışı bir ego terbiyesi girişimi başlattı sanırım üzerimde. Ben yine de direniyorum. Son olarak sabahları yokuştan inmek hala çok keyifli hatta sanırım günün en güzel kısmı.

liste

2007-03-03T18:16:00.000+02:00

-haftanın karizmatiği: Severus Snape (oyf canım çok fena, ben de ağzımı kıpırdatmadan konuşucam artık)
-haftanın şarkısı: Heroes come back /Naruto'nun yeni giriş şarkısı çok süper şahane bişiama full size'ı yok galiba daha tv size bibuçuk dakika hiç kesmiyor.
-Haftanın kitabı: The Scar/ China Mieville (Aynı zaman Toofıl çalışmaya yarıyor, kuşim saolsun)
-Haftanın filmi: Elbette heri potur ve ateş kadehi (Ron bu filmde kendini aşmış ayrıca çok da güzel giyiniyor)
-Haftanın çıtırı: Pek yok
-Haftanın arzu nesnesi: External hard disk
-Haftanın baskın öğesi: Uyku/nasıl biticek bu yazılar?/nefret ediyorum, nefret ediyorum

patik atar

2007-03-02T01:27:00.000+02:00

biraz önce birşey araştırırken bir psikiyatrla yapılan söyleşiyi okudum. Röportaj yapan adam "nedir şu panik atak dedikleri, nerdeyse bir sosyal statü haline geldi geçirmeyen ayıplanıyor" diye sormuş. Hangi kendini bilmez panik atağı sosyal statüyle aynı cümle içine kullanabilirki. Yani bi panik ataklı heralde şöyle derdi buna (ben dedim walla)"ya evet evet panik atağım sayesinde sosyal statüm yükseldi, ne güzel bak artık bokumdan bile korkuyorum bence çok klas bişi". Neyse doktor adam da anlatmış çok özel durumlarda çalışması gereken ve dövüş, kaç, donup kal şeklindeki tepkileri yaratan devre panik atakta durup dururken ortaya çıkar diye. Sonra kimse ölmez, bayılmaz ama feci halde terörize olur demiş. Evet doğru gerçekten bu amygdala denen manyak beyin bölgesi diğerleriyle birlik oluyor hoplaya zıplaya çığlıklar atmaya başlıyorlar kafanın içinde. Yalnız hiç bir yerde yazmıyor bu ben ondan tip vericem, kendi kendini azarlamak o anlarda ve bunu nöronların kaşısında oturan bir öğretmen olarak gözde canladırmak feci işe yarıyor. Aynen bir riddikulus, böcürt ilişkisi vardır burada. Kafanda komik bişi hzırla, konsantre ol, asanı salla, asan yoksa neyi sallıosan salla, ve gül. Ayrıca çok alakasız ama kol kası çok süper bişi onu da eklemek istedim. Bu başlığı da öyle şimdi uydurmadım onu da anlatıcam sonra komik o baya burcu bilir.

mızmızmız

2007-02-28T22:06:00.000+02:00

Uyku böcüğü ısırmış olmalı beni. Sabah uyanıyorum kahvaltı ediyorum çay içerken yine uykum geliyor. öğlen uykusu, akşam uykusu aa saat 11 olmuş yatiim uykusu derken şu an patatese benziyor olmalıyım. Şimdi yine bir yandan yazılara çoktan başlamış olmam lazımdı tabi ki öyle dizi dizi duruyorlar. Hele bu ay elimi sürmek istemiyorum. Diğer yandan deney için fotoğraflar çekilecek ki pzt başlayayım yok onlar da öylece duruyor. En azından odamı toplayım derken hiç elim gitmiyor. Bugün oturdum to do list yapim die ilk maddeyi yazdıktan sonra uyuyakalmışım. Ama dün beşyüz saat mızmızlandıktan sonra burcu'ya gittim. Heri potur filmleri, şarap, peynir derken bi ara keyiften havalanıyorum sandım. Sonra bitti yine uyku geldi. Amaan öf walla.

fuqua

2007-02-23T15:44:00.000+02:00

kendime üniversite buldum. Duke ...Fakat kendisi top 20. Sonra şimdiki doktora öğrencilerine baktım Stanford var, MIT var. Bir sürü mutlu küçük hırs böceğinin minik fotoğrafları ve publicationları ve interestleri var. Proflardan iki tanesi psikoloji mezunu. Aşmışlar biraz tabi. Fakat sitede dolaşırken bir heyecan sardı bünyemi. İstiyorum istiyorum istiyorum die beynim hoplamaya başladı. Bir kendini bil dimi, belki başvurmadan önce bi şişe Felix Felicis içsem bir şansım olur ancak. Fikir Alicandan çıktı aslında Duke'a bak orda memory çalışanlar var dedi, ben de "Duke tabi tabi, orası biraz zor diil mi dedim" resmen bana küçümseme gülüşü attı. Ayrıca dalga geçtiğini de hiç saklamadan "saçmalama!, oeeh (böylegözlerini yukarı dikip kafayı yana yukarı dopru çekme hareketiyle)" dedi. Böyle ezik ezik baktım ben de sadece.

Ama sonuçta ben şimdi istiyorum evet. offff öffff üffff

tezteztezteztez

2007-02-22T00:12:00.000+02:00

Ah heri potur girdi araya söylemeyi unuttum. 5 mart günü ilk deneyimi yapıyorum. Kokular ok aldı. Prosedür biraz değişti. Haftaya etik kurula giriyor vee sonundaa ben gerçekten tezi yazmaya başlıyorum. Alican'la tüm konuşma boyunca kibar ol, ters bişi söylemeye diye kendime telkinde bulundum. Yalnızca haber varmı şirketten diye sorup da hayır hiç yanıtını alınca. Boşu boşuna bu kadar zaman kaybetmek ne kadar kokrunç değil mi? Delirmediğim için şanslı olmalıyız dedim. O da uzaklara bakarak bu dönem bizi olgunlaştırdı dedi. İyi dedim napalım erdik evet. Neyse ben çıktım otobüs durağına gidince orda bir kiralık oda ilanı asılıydı. Aynen şunları söylüyordu: "Kiralık oda, yatak, çalışma masası, dolap, perde, ADSL...Bavulunuzu alıp taşınabilirsiniz" Şaka filan dimi bunlar. Ben yana yakıla aylardır oda arıyım, tezimi yazım die ortamdan çatliim. Sonra böyle bir takım tesadüfler filan bişiler. Aynı gün sevgililiyle barışiyim. İlahi kozmik şaka.

üfff

2007-02-21T23:57:00.000+02:00

ya ya ama ama ama...öldüüü koskaca muhteşem adam. ya ühühüh. E hiç kimse kalmadı bu çocuğun arkasında. Napıcak tek başına. Ama ne kadar şahane bir adamdı. neden öldü ki. Sirius da ölmeseydi. Albus hiç ölmeseydi. Ya neden yeni kitabın çıkmasına yakın zamanda bitirmedim ki. Şimdi nasıl beklicem temmuza kdar. Ühühüüh.

Fakat robinson cruosoe denen muhteşem yerde 6. kitabın ingiliz baskısı yarı fiyatınaydı.Ben sanırım aşırı heyecan belirtileri göserince sevgilim çaktırmadan almış bana. Sonra başka başka muhteşem kitaplar vardı. Merdivenlerin hemen başında, normal bir insanın ilk basamaktan uzanarak inceleyebilceği, benim üçüncü basamağa çıkarak orda en az yarım saat kalmama neden olan o akıllara zarar bölüm yine yeni kitaplarla dolmuştu. Her birini inceledim, mıncıkladım, ne kdar güzellerdi. İçim gidiyor her birine. Duvarlar dolusu kitaplarımız olsa, kafamızı kaldırmadan kitp okusak lord sepulcrave gibi. Şimdi ne okusam acaba?

2007-02-20T00:56:00.001+02:00

yarın okula gidiyorummmm oleeeee. Fakat gel gör ki evde hazırladığım kokuların ne kadar tanınabilir olduğunu babam üzerinde test ettim. Sonuçlar pek iç açıcı değil hani. önce beş kokuyu tanıyamadı azıcık zorladım iki tane daha tanıdı. neyse heh iyi bu üçüne bişi yaparım diye rahatlatırken kendimi aa baba bu arada bunların hiç biri sana bi anı çağrıştırdı mı dedim. Durdu, baktı ve "yooo" dedi. Hiç bişi mi anımsatmadı diyince (bu sırada sanırım alt dudağım büküldü) "hımm hiç sanmıyorum" dedi. Bir sonraki aşamada nasıl hatırlamazsınn hiç mi çilek yemedin, hiç mi kahve içmedin diye üstüne yürümek vardı fakat bunu öğrencilere uygulamak üzere sakladım. Ama yok moralimizi bozmuyoruz, ıı ıh hiç bozmuyoruz. elbet bişi hatırlayan çıkar dimi ama ya çıkmazsa. Bu arada sanırım en az bir birinci sınıf öğrencisi bana utanmıyor musun milletin burnuna çamaşır suyu dayamaya, etiğe aykırı bu, aykırı diyorum etiğee diye tafra yapıcak. (Etik demişken anneme kokuların bir kısmının kötü koku olması gerektiğini söyleyince bana kusmuk kokusunu önerdi, sonra da bak ne güzel işte hepsi şarhoşluk anıları dökülür birer birer dedi. Yaratıcı walla ama sanırım her sabah kusmak ve onları şişelemek arada bir de tazelemek zor olurdu.)

Accio

2007-02-17T00:51:00.000+02:00

heri potur ilkçıktığı zamanlar bu fena bir kitap çocukları gerçeküstü şeylere özendiriyor diye eleştirmişlerdi. O zaman da psikologlar çıkıp çocuklar ayırır böyle şeyleri hiç etrafta bir tane gördünüz mü büyücü olucam ben diye okul bırakan demişlerdi. Şimdi ben okudukça birgün boş bir handan içeri girsem ve rastgele bir yere dokunsam ve karşıma yepyeni bir dünya çıksa diye hayal ediyorum. Onların yaptığı her bir şeylere özeniyor, öyleki okul zamanımı hatırlayıp benim de eğlenceli derslerim vardı keşke çalışsaymışım diyorum. Ben de kazan istiyorum, ben de şölen istiyorum. Yani sonuçta yok o yalan, ayırır da özenmez de normal hayattan sıkılmaz da bıdı bıdı bilmemne. Psikologlara güvenmemek lazım hele televizyona çıkanlara hiç . Bu arada psyl die bir gruba üyeyim insanlar sürekli kınıyorlar birbirlerini orda, mesleğe saygısızlık yapıosunuz bilmemne bey ne demek miş o öölee gibi mailer dönüyor hep. Bir çocuk askere gidicekmiş diplomasını kiralamak istiomuş sigortası başlasın die. Amanınnn sanki kıyamet koptu herkes nasıl ciddi nasıl kendini kaptırmış. Mesleğin düşmemiş son kalesi her biri. Sanki çocouk gidip çalışsa doğru düzgün bişi yapıcak ordan. Tüm psikoloji camiasına sinir oluyorum. Paralel evren yaratıcam ben, katılmayak isteyenler isim yazdırsınlar.

2007-02-15T20:13:00.000+02:00

yeni odamda oturmuş bilgisayarda pür dikkat birşey okurken aniden odanın şekil değiştirip kendimi büfenin ortasında tabakların tam yanında oturuyormuş gibi hissettiren algı değişikliği sayesinde deli gibi çarpmaya başlan kalbim uzun süre sakinleşmedi. Ah dedim yine yabancılaştık alıştım da ama yine korkuyorum her sefer. En son iki gün önce perşembe kelimesine yabancılaşmıştım. o kadar derinlemesine inceledim ki perşembe kelimesini ve o kdar anlamsız geldi ki ben heralde bunu attım kafadan yok haftanın perşembe die bir günü demiştim. Ama bu kararla iki saat kalbim çarpmıştı. Bazen bir elmaya, bir noktaya ama genellikle kendime yabancılaşıyorum. Şimdi bugün de klavyeye dokunan her bir parmağımın ucunda kalp atışımı hissedebiliyorum. Ayrıca sol elim uyuştu. Ben de kalktım kuşi'nin getirdiği St johnn wort denen zımbırtıyı kullanmaya başladım. Bakalım ne menem bişimiş. yandan yemiş anti depresan bu kendisi, serotonin arttırıo ama nereye kadar görücez. mood balance mış olayı. İşimiz bunlara kaldı ya hey allam. Bari placebo yapsa dimi

yeni bir ev

2007-02-14T14:54:00.000+02:00

Ne zor iş şu taşınmak. Koli koli koli taşı taşı aç aaç aç sonra en fenası yerleştir bir de onları. Ben zaten yıllardır biraz orda biraz burda yaşadığım ve evimi üs gibi kullandığım için aman nolcak ya az eşyam var hemen biter demiştim. Yalnızca üç çeşit preciousss'ım vardı. Kitaplarım, kozmetiklerim, ders kitaplarım notlarım. tek mal varlığım olan bu üçlü yerleşme esnasında resmen canımı çıkardı. Hiçbiri girmesi gereken yere sığmadı. Benim de gözüm döndü öeeh madem bağlı yaşamayı sevmiyosun bir kısmından artık vazgeçmek lazım dedim. Çoğu insanın yıllar önce yaptığı bişiyi yapıp yüzlerce makalemi attım. Böylece bir nevi lisans ve yüksek lisans hayatımla vedalaşmış da oldum. yer açıldı tabi sonra bir sürü bir nebze daha sığıştım. Yine de küçük burası içim daralıyor biraz. Belki de ilk defa camında demir olan bir evde oturuyorum ondandır. Tabi ki yangın çıkması ve camlardaki demir yüzünden kaçamamamız gibi felaket senaryoları da kuruluyor bilinç altımda. aa bi de bugün sevgililer günü. Ben çeviri yapıcam ve heri potur okucam. En güzeli

2007-02-08T14:35:00.000+02:00

lost'u çok izlemekten olsa gerek gözümü çıtır bürüdü. Her biri çıktığında ayyyy demekten alamıyorum kendimi. Hepsi ayrı bir zat-ı şahane ama yine de bende de bir sorun var. En son eco öldüğünde "ay anne aslında bu da hoş adam" diince bana inanmaz gözlerle bakıp, senin gözün dönmüş dedi. Ben hala kafası görünmez kılındığı takdirde alt tarafının gayet de iş görür olduğunu düşünüyorum. İşin garibi yaşlısı da güzel delisi de. Bu kadar güzel insan bir arada çok tehlikeli. Hele de biz zavallıların burada 500'de bir filan oyh denebilecek güzellikte insanlarla karşılaşabildiğimizi düşünürsek. Mesela ah bi House olsa çevrede. Evet evet belli sayıda insan başına bir House muş, lost çıtırlarıymış efendim anime kahramanlarıymış bişilerin düşeceği bir toplum hayal ediyorum. Son zamaların en güzel hayali oldu bu çok destekliyorum kendimi.

Gankutsuou

2007-02-02T10:38:00.000+02:00

şu muhteşemliğe bir bakar mısınız. Nasıl bir karizma, nasıl güzel renkler, saçlar, kıyafetler

çok leziz bir anime kendisi. Kontumuz, pelerini ve kulakları kusursuz gerçekten. Hikaye zaten malum yalnız bu sefer gelecekte geçiyor. Daha hepsini izleyemedim ama sonuna kadar süper gideceğinden emin gibiyim. Bakın bir de bu var

yavaş izleyim de hemen bitmesin. Fakat yine de ichigoooo demekten de alamıyorum kendimi.

2007-01-30T00:25:00.000+02:00

gerçeklik algısında kayışlar yaşanıyor yine. Her daim şaldır şuldur ordan oraya gezdiğim bir arkadaşım olan sayın marshmallow nişanlandı. Ben de orda nişanın ortasındaydım. Tam ortada değildim gerçi sosyalleşmekten itinayla kaçındım. Nişan anı çok kalabalık olduğu içinde kolidorda nefessiz kalmaktansa mutfaktan dinlemeyi tercih ettim. Göbek atılırken özellikle ulaşılmaz bölgelerde varlığımı sürdürdüm filan neyse. Kalabalıktan kaçıp sigara molası verildiği balkon anlarında minimum 3 maksimum 5 kız olarak hayatı, evliliği, erkekleri, kendi gelecek planlarımızı sorguladık. Aramızdan evlenmek isteyen bir allahın kulu yoktu. Bir hata yapıp de evlenirse seromoni yapmayacağına herkes yemin ediyordu. Aramızdan erkeklere bayılan pek kimse de yoktu. Herşeyin temelinde şu soru yatıyordu "neden evleneyim ki".

Sonra Nil ütopik bir şey attı ortaya. Neden birileriyle beraber olmak istiyoruz, yalnız kalmaktan korktuğumuz hoşlanmadığımız bişi bişi için. O zaman herkesin sınırlarını kendi belirlediği yaşam alanları olan istenince beraber olunan ama istenince daimi sükunet içinde huzurla kalabileceğin, hatta canın çocuk mu istedi yap hep beraber bakarız nolucak evi. O anda ayrıntılı düşünebilecel kadar kafam yerinde olmadığından aha süper ben de isterim dedim. Şimdi düşünüyorum, evet yine süper. Peki biz neden böyle düşünüyoruz. Zira hepimiz de tek eşli hayatlar sürüyor sevgililerimizde ev keyfi yapmayı seviyoruz. Nerde ooo bu kadarı çok sınırı devreye giriyor. Gelecekten ne umuyoruz ki bu kadar başımıza buyruk olmak istiyoruz. Yalnız ama değil, bağlı ama değil, sevgilinle karşılıklı beklentilerin olan ama çok da olmayan, illa ortak bişi olacaksa çocuk değil köpek olsun diye düşünen.

Şimdi bunları düşünmeyş bırakıp crimson land'in son bölümünü geçmeye çalışmalıyım. Bu kadar da yüzeyselim işte oyun herşeyin önünde gelir.

börtdey parti 2

2007-01-19T00:46:00.000+02:00

nerdeyse doğumgünüm. Acaba ne hissediyorum bu konuda

new game out

2007-01-12T13:05:00.000+02:00

tam bir tez macerası yaşanıyor okuyucular. Ama korku macera türünden öyle hopla zıpla ne kadar atiklik o kadar puan maceralarından değil. Bu korku macera oyunda çok gizli yerlere saklanmış 10 koku aranıyor. Dehşetengiz yaratıklar her bir yandan fırlıyor. Alican ortada göbeğini kaşıyarak ve dur bakalım bekleyelim, dur bakalım buna da bakalım, ben bir şey çıkınca seni arıcam 2oo yıl sonra olsa da nihohohha diyerek dolaşıyor. O kokular bulunamıyor da bulunamıyor, maceranın ana karakteri günden güne sıyırmaya başlıyor. Eli ana kapama düğmesine gidiyor, ama "if you quit now all unsaved progress will be lost" çıkınca vazgeçiyor. Sonra ay bu time trial oyuna döndü artık ne progresi ne save mi be öff diip sinir krizi geçeiriyor. Rüyasında da kocaman mavi kapaklı üstünde "Odor cued autobiographical memories"yazan tezinin teşekkür sayfasında emeği geçen herkese itinayla küfrettiğini görüyor. Çok zavallı bu ana karakter walla yazık, çok üzülüyorum haline.

ben de içerik yarattım

2006-12-29T00:56:00.000+02:00

ayrıca an itibariyle beynim yine şıpır şıpır sızmaya başladı kulağımdan. aklıma gelen ilk üç kelime sosyal medya, reklam, kullanıcı içeriği. ay temcit pilacı gibi aynı şeyleri anlatı dur öf. ayrıca bak beş kelime, üç bile değil. parmaklarım da bir piyanistin parmaklarının esnekliğine ulaştı. .iki gün üç yazı ve 4 saat 6 yazıyı gönderilebilir hale getir maratonundayım. bu sefer son dakka gücü işe yaramıcak galiba, depresifim ben ama ya iş yapmam diil oturup ağlamam lazım. ühühüh

2006-12-28T22:20:00.000+02:00

atlı karıncayla the stranglers-golden brown şarkısının çok uyumlu olduğunu farkettim. hüzünlüysen daha da hüzünlendiren, neşeliysen daha da neşelendiren.

bombon

2006-12-27T01:25:00.000+02:00

bombon isimli çok süper şahane filmi izledikten sonra yeni bir arzu nesnesi daha edindim kendime. Bunu da yeni yıldan beklentilerim listesine eklemek istedim. İşte bu:

bu inanılmaz şey benim olmalı. o kulakları ısırmalı, mıncıklamalı, bi de sarılıp beraber uyumalı. dogoo dogoo argentinooo

ben bu o

2006-12-26T20:00:00.000+02:00

yeni yıldan beklentiimm, ııı şey, atlı karınca evet atlı karınca bekliyorum yeni yıldan. bu alttaki çirkini bunun daha güzelinden

Çok ışıklı, çok atlı ve çok süslü olsun istiyorum. Psycedelic olsun, ona bakıp bakıp uçalım, kaçalım, konalım da istiyorum. Tam odanın ortası ondan olsun, ben başımı çevirdikçe ona bakmak için, o da beni mutlu etmek için daha çok, daha çok, daha çok dönsün istiyorum.

evet bunu bekliyorum işte, napalım.

yürüme sen bi dur

2006-12-25T11:23:00.000+02:00

ben sanırdım ki yürüyüş yapmak çok sıradan, çok normal bir eylemdir öyle atraksiyon filan yaşanmaz. Pazardır, akşamüstüdür güzeldir diye manitamı ve rocco'yu da alıp bu sefer Yeşilköy sahilinde bir saat yürümeliyim hedefiyle yola çıktım. yürüdük güzel aman pek huzurlu neyse bir yerde köpek çetesi varmış roccoya düşmanlarmış ben de aman şimdi içim hoplamasın hadi kavga çıkmadan geri dönelim dedim. sakiin saakiin yürürken ve rocco önde kendi halinde salınmış çayıra şebekliğinde yerleri koklarken, yurdumun 3 delikanlısından biri bir anda rocco yu kovalamaya başladı. Rocco amanın noluyoruz diip kuyruğu kıstırıp kaçmaya başladı bunlar gevrek gevrek gülüyorlar. bizde 10 adım gerideyiz, bu sefer biz durumu görüp "naaapıyosun sen" die adamın üstüne gidince, rocco sen kimsin beni korkutuosun kendini bilmez insan evladı die adama saldırmaya başladı. aynı anda adamlar da bize al köpeği bi yürü git gibi bir takım sinir bozucu cümlelerle hitap etmeye başladılar. ondan sonra bir ağız dalaşı, rocco adamın peşini bırakmıo, bunlar kavga çıkarmak her şeyi yapıolar. hemen kısa bir hesapla rocco adamlardan birini alsa tamam götürür bacağı, vahe'nin elinde zincir var o da alır birini, ay biri de bana kalıyor. olmadı yürüdük gittik, adamlar hala söyleniyolar. Avrupa'da yaşamış vahe polisi arayınca hala geleceğini sanıyor, gelmeyince bi de ona sinirlendi.

bu olayla birlikte içimdeki vahşet arzusu tetiklendi. Rocco'nun adamları paramparça ettiği kanlı görüntüler doldu beynime. sonra birisi adamları önceden benim için bağlamış olsa ben onların her bir taraflarından küçük parçalar ayırsam, Dr Hannibal gelse bana yardım etse, en sonunda da pipilerini kesip ellerine versem istedim. Rocco çok komikti ama kızınca saldırıomuş evet bunu gördük öğrendik.

kaşık kaşık şokella

2006-12-22T21:58:00.000+02:00

çikolata istiyorum. böyle gözümün önünda siyahlı beyazlı nutellalar, çilekli yoğurtlu milkalar uçuşuyor. o çikolata parçacığını ağzıma atıp bir beş saniye bekletip hafifçe erittikten sonra, böyle nımmm. Ya da hindistan cevizli çikolatalı pasta da olur. ühühü. sıkıldım aynı şeyleri yemektenn, 7 yaşık etsiz sebze yemeği yemek istemiyorum artıkk böhüüü.

Ama yürüdüm bile bugün ama yürürken bile felaket senaryoları peşimi bırakmadı. 1 saat yürümek lazımmış. yarım saate kurdum telefonu başladım yürümeye çok yürüdüm ben olmuştur dediğimde 10 dakika geçmişti. 10 dakika ya bir sigara içme süresine yakın. sonra 25 dakika civarı evden çok uzaklaşmışım asla geri dönemicekmişim gibi gelmeye başladı. Bir başım döndü, bi ellerimin kanı çekildi filan, sonra rejim yapmaya başladıktan sonra iyice salaklaştığımı farkedip kendime çok kızıp son 5 dakikamı da yürüdüm. gözüme bir nokta kestirip evet tam burdan geri dönücem dedim hatta. gittim sanki önümde duvar varmış gibi çat durdum ve sert bi hareketle geri döndüm. o an işte beynim fokurdamaya başladı. "nihohoha çok uzakki gidemiceksin geriye bı bık" sesleri geldi bir yerden ama dinlemedim derken dönüşü 23 dakikada tamamladım. noluyoruz ya bostancı sahili bu. hergün geçtiğin yer. nedir yani nie dönemeyesin ki geriye. hiç anlamıyorum walla.

listmania

2006-12-21T15:15:00.000+02:00

haftanın anime'i-serial experiments lain
haftanın şarkısı- boa-duvet (lain'in şarkısı olur aynı zamanda)
haftanın çıtırı-köstebek'teki leonarda di caprio (bu adamı bi gün beğenebileceğim hiç aklıma gelmezdi, ah ama yine de ahh)
haftanın kitabı-titus groan/gormenghast 1
haftanın oyunu-silent hill
haftanın muhteşemi-Kakashi sensei (buna da bi ah çekebilirim)

2006-12-21T11:17:00.000+02:00

1 dilim kebek ekmeği, kibrit kutusu peynir, domates, 7 kaşık sebze, 4 kayısı vs...
yine her şey sayılı, ölçülü nizamlı, hatta yemeklerden 15 dakika önce büyük bir bardak su içmek de lazım.

Bunun bitmesi için 9 gün var sonra yeni bir yemek denkleminin içine giricez. yalnız yılın bitmesine de 10 gün var, sonra yeni bir yıla giricez. sonra bu 10 günde yetiştirmem gereken 11 yazım var sonra yeni yazılarım gelicek.

bu arada yılbaşı da geliyor, hay alla ya. geçen sene çok dehşetti, giyindim çıkmak üzereyken baş dönmesi komasına girip gecenin geri kalanını yatakta geçirdim. off bir sene mi geçti üstünden sanki 3 ay gibi.

ayrıca dün saçlarımı uzun zamandır ilk defa evde boyadım. yıkanırken küvette kuzu kesmişim gibi oldu. zaten bi de kurban bayramı geliyor. hiç sevmem, kurbanı da keseni de. hatta yiyeni de. ben bi tersimden kalktım bugün yandık akşama kadar.

2006-12-19T23:50:00.000+02:00

hava karardıktan sonra özellikle hava da soğuksa ve hatta yağmur yağıyorsa ev ışıkları çok sempatik gözükür bana. ay ya evim olmasa, böyle sığınıcak bi yer olmasa diye geçer aklımdan. çünkü default beynimize işlenmiştir kendine ait bir yerin olmalı diye. Bence evrimsel olarak beynimiz bu şekilde wired'dır. bilimsel tartışmalarını da okumuşumdur eminin ama kaynamış arada hatırlamıyorum.

Neyse burada kilit kelimelerden biri de aidiyettir. bir yere, bir işe, birisine ait olma. bu ruh sağlığının hassas temel taşlarından birisidir. uzman klinik psikolog der ki, eğer temel taşın yoksa üstüne ne koysan zıngırdar. sen son taşları oynatırsın yeniden denge sağlamak için ama olmaz, yine sallanır, bir süre denedikten sonra düzeltmeyi bırakıp eeeh die fırlatmaya başlarsın ne temeli be diye, işte o noktada iç haller dışa vurur, daşırdan görülür şekilde deli olmaya başlarsın (efendim tam bu noktada işle ilgili ya da ailevi, parasal problemleri olan erkeklerin önce sevgili taşlarını değiştirmeleri açıklanıyor. erkekler için çoğu zaman para, iş, statü kadından bir derece daha aşağıda temeldedir. bu yüzden bu temeel inmeden önce dur bakim bi hatun taşımı değiştiriyim belki ruh halim düzelir opsiyonunu dener. olan kadına olur, erkeğe de faydası dokunmaz zaten, sonra paşa paşa özür diler, sizin üstün anlayış gücünüze kalır herşey) (kadınlar da durum çok daha komplikedir ama erkekler gibi olmadığı da kesindir benim gözümde)

her şeye de ait olmak gerekemez. bir sağlam temel ama oynak başka hususlar huzurlu, dengeli ve hatta eğlenceli bir hayat sağlayabilir. yalnız diyorsaniz ki hepsi güzel temelim bozuk napıcaz, o zaman tüm içtenliğimle boku yediğinizi söyleyebilirim ben işte.

ben güldüm buna

2006-12-19T17:21:00.000+02:00

zodyak manyak

2006-12-19T13:42:00.000+02:00

ayrıca gece içinde astrolojinin ne memem bişi olduğunu öğrendim. çağrı hanım pek güzel açıklamarıyla beni aydınlattılar. bundan sonra burçlara göre erkekler, ayyy o tam bi koç hiç sevmemm, akrep yatakta süperdir muhabbetlerine (galiba aslan ve bişi daha da öyleymiş) uzaylı gbi bakmıcam. eve gelip kendi haritama baktım, dağınık burçluymuşum ben ondan hiç bi boktan mutlu olmuyomuşum. her biri başka bişi diyor benim de kafam karışıyor tabi, ben biliyordum zaten doğduğum anda bi terslik olduğunu, açı ters açııııı yapıcak bişi yok.

ayrıca kozmik güçler son bir hafta içinde benimle 3 4 kere dalga geçtiler. hadi canım, hadi güzelim diye geçiştirdik neyse. aa bak belki jupiterin açısı dokunmuştur bana, kim bilir

unlimited monkeyz

2006-12-13T17:06:00.000+02:00

normal bir cumartesi günüydü. gündüz faticim msn den mesaj atıp Ankara'ya askere gideceğini haber vermişti. Ben de amanın yarım mutlaka İstanbul'a gel sana adım akıllı bir veda gecesi yapalım gazı verdim. akşamda hiç bir atraksiyon olmamasının rehavetiyle yine pijama yeni yıkanmış saçlar tepeden topuz boş boş oturma halindeyken telefonum çaldı ve fati "şimdi pendik'de feribottan iniyorum haydi hep beraber tribe" dedi. paniğe kapalıp telefonu kapadım sonra iki dakika düşünüp geçerken beni de alın geliyorum hööyt dedim. yarı bilinçli olarak yatağın üstündeki kıyafetleri giyip, asansör aynasında gözüme kalem çektim. ve yaklaşık bir saat sonra altta gördüğünüz yerdeydim.

sağımda gördüğünüz kişi fatidir. neyse bir süre sonra o kadar zamandır görmediğim o kadar sevdiğim o kadar insanın içinde olunca bir kafam karıştı herkese sıra sıra sarılmaya başladım. bu fotoda eksik olan iki kişi olan unka ve alkan da bir süre sonra aramıza katıldı. ve şuraya geçtik

ve gecenin geri kalanında tam olarak yukarda görülen salak surat ifadesi ile dolaştım. bir ara kadıköyün bir ara sokağından iskeleye böyle kocaman kocaman bir grup olarak efendim sanki okuldan kaçtığımız günlerdeki gibi yüksek sesli kahkahalar atarak iniyorduk. gecenin sonunda en sağda görmüş olduğunuz unkacımı kandırıp eve attım, annem sabah 3.30 gibi bizi kapıda karşılayıp unkaya babamın pijamalarından verip, üstümüzü örtüp yatırdı.

öyle böyle güzel bir gece değildi, süperdi. yine tüm lise ve üniversite anıları döküldü ortalığa. aynı şeyleri yüzüncü kez anlatıp, yüzüncü kez aynı keyifle güldük. yalnız arada bir artık pek kocaman olduğumuzu kendimize anımsattık. kuşinin de kulakları çınlattık ve ben her zamanki gibi herkezi önümüzdeki hafta arayacağıma söz verdim, onlarda inanmış gibi yaptılar çok şahane insanlar. hepsini de çok seviyorum, ayrıca fati hadi gel hemen.

friday am i in love?

2006-12-08T21:11:00.000+02:00

çok ideal bir cuma gecesi. sabah gözümü açtığım anda bütün günün mutsuz geçeceğini biliyordum. herşey tam da beklediğim gibi oldu. ne yapıyorsun sorularına verdiğim hiiiiç yanıtı çok yerli yerindeydi. e napıcaksın peki: yine hiiiç. evet hiç bişi yapmak istemiyorum sadece durmak istiyorum. öyle boş boş anlamsız. yine de bir iki heykel denemem oldu gün içinde. o kadar çirkin oldular ki daha da mutsuz oldum. çeviriler bir yandan baktı bana bütün gün. şu an yanımda yarım yamalak gargoyle denemeleri var. korkunç değil komik oldular. ama o kadar elim gitmiyorki yüzleriyle uğraşmaya sanırım hepsini bozucam. bir ara baştan yaparım belki.

bu arada kitap bitti kahramanımız öldü. bu aşık olduğum bilmem kaçıncı ölen roman kahramanı. keşke bunların gerçeklerinden de olsa. keşke herhangi birşey yapmak için bir neden olsa. öf

free fall

2006-12-04T21:58:00.000+02:00

bu başlığı daha önce attım mı acaba. çok seviyorum bu iki kelimeyi ondan orda burda kullanıyorum hep. hayatında hiç free fall yaptın mı deseler, açık açık yemez yapamam derim. başım filan döner benim yapamam öyle şeyler. mesela sanırım şu lunapark atraksiyonlarına katılmaya da teşebbüs edemem. efendim iç kulağında basınç dengesizliği olan ben (evet unka geçen gün de söyledi defolusun sen geri göndericem seni baştan yapsınlar diye) motordan, trenden inince de hemen yürümeye başlayamıyorum. Beyinsel dengesizliğime eşlik eden fiziksel dengesizliğim sayesine tam anlamıyla dengesiz bir insan oluyorum böylece.

küçüklüğümde ahtapot isimli şahene iç bulandırıcı lunapark aletine binmiş, üstüne buna benzer beş tane başka şeye binmiş, tüm bunları kendi başıma yapmak için çok küçük olduğumdan yanımda annemi de sürüklemiştim. akabinde müsait bir köşede kusmuş, eve gidene kadar her çöp tekenesine bir çıtmık kusmuk bırakmıştım. annemin durumu daha feciydi. orta yaştaki bir kadın olarak tansiyonu fırlamış, beyin kanamasının köşesinden dönmüştü.

zaten benim Türkiyenin her bir köseşsinde kusmuşluğum da var. Yine çok yıllar önce , ben ilkokuldayken, ailecek tatil yapıldığı zamanlarda karadeniz gezisine gitmiştik. benzin almak için durduğumuzda hedef kitlesi daha çok kamyoncular olan bir lokantada karnıyarık yicem diye tutturmuştum. tüm aile yeme kızım bak hasta olucaksın dese de dinlemedim. sonra o zamanlar çeşmesinden çikolaya akan sagra'lar pek meşhurdu. ordan aldığımız bir kavanoz çikolatayı ve daha sonra yolda görüp aldırdığım 100 gram yeşil eriği de büyük bir keyifle yedim.

gece yatarken annem gece 3'te kusarak uyanacağımı tahmin ettiğinden tetikte uyumuş. ve evet ben bütün geceyi banyoda geçirdim. sabah da atatürk'ün evini gezecektik, yolda ben altıma kaçırmiim diye bir bebek bezi tadında tüm popomu kaplayan bir ped desteğiyle yola çıktık. atatürkün evinin balkonuna, çöp kutusuna ve bahçesine kustum. en son babamın kucağında beni dışardaki çöp kutusuna yetiştirmeye çalıştığını anımsıyorum. ancak ülker çubuk kraker yiyerek sakinleştim o gün. hala da her fırsatta çubuk kraker yerim. ama eti olanı yeteri kadar iyi değil. bu yüzden yeşil sermayeye çbuk krakerlerimle hizmet ediyorum. yine de yaşasın çubuk kraker

2006-11-26T18:38:00.000+02:00

amerika'ya doktoraya gitmek isteyen ama tek başına gitmekten korkan doktora arkadaşları aranıyor...aslında Avrupa'da mastera gitmek isteyen master arkadaşları da aranıyor...Şimdilerde şu consumer behavior olayı ilgimi çekmeye başladı. özellikle de virtual dünyalardaki paltformları gerçek dünya markaları istila etmiş. bununla ilgili çalışan çok insan var. hoş bir konuya benziyor. Birisi ben gelirim derse araştırmaya başlayacağım, haber bekliyorum :)

2006-11-25T14:57:00.000+02:00

naruto mangası sinirime dokunmaya başladı. Şimdi Shikamaru team bir yerlere dövüşmeye gidiyor ama sırf konoha çevresine varmaları 3 hafta alıyor. İlk akutsuki ile karşılaştılar, iki bıçak attılar bitti bir bölüm daha. bunlar daha ezeli dövüşücekler, sonra ölmüş gibi olup dirilecekler amaaan ne uzun. acaba ne zaman biter bu naruto. ayrıca part2 anime olarak başlayınca adı değişecekmiş galiba hurricane bişi olacakmış. naruto wind temelliymiş ya ondanmış.

ben de 1 de uyanıp, uzun bir kahvaltı yapıp, gazete okuyup müzik dinlemeye başladım. bu arda bir demlik çay içtim.

önümde üç opsiyon var. biraz daha çay içerek, müzik dinlemeye devam ederek normal bir cumartesi geçirip kirap okumak, altın elfin neden normal hayvan kanı ile beslenemediğini anlamak.

ikincisi şimdi çalışmaya başlayıp salıya kadar yapmam gereken işleri ancak yetiştirmek. bunun içinde tamamı iş dünyası temelli yazıları derlemek var. sonra zirzop araştırmaları da yapmak hatta konusu da şu: zıtlıklar dünyası internet. yö kopya pasta yapsın die yazı yazmak filan.

üçüncü opsiyon olarak da bulmaca çözmek ve üstüne yanlış yönde kuantum sıçramalar isimli tubitaktan çımış bilimsel araştırmalarla ilgili kitabı okumak.

akşam çıkma opsiyonum da var aslında. o piti piti. evet çalışmaya başlıyorum üf. hem de yarın sabaha kadar. üühühü

2006-11-25T00:09:00.000+02:00

bu arada yepyeni bir anime'e başlamak üzereyim, elf vampirler içeren bir kitapla normal elfler içeren bir kitabı aynı anda okuyorum, bir de play station oynuyorum. hahayt bir de heykel yapmaya başladım. alttakileri yapamasam da en azından bu üsttekiler biraz biraz idare ediyor. bunu da söylemeden edemedim.

2006-11-24T23:18:00.000+02:00

bennn diyorum kendi kendime ben nasıl olur da aylardır taksime çıkıp doğru düzgün içmemiş olabilirim. akdenize 6 da oturup 3'te çıkmayalı ne kadar zaman oldu nasıl hatırlamam. dansetmeyi unutmuş olabilirim sanırım. (insan bilmediği bir şeyi nasıl unutur dimi ama belki sallanamayabilirm bile artık). ah ah canlı müzik dinlemeyeli ne kadar olduki acaba. çok fenayım çok. tam olarak şunlara ihtiyacım var.

cuma gündüzden okula gidilmeli, orda çay bişiler kepekli tost sonra bebğe inilmeli
bebekte sahilde biraz içtikten sonra eve gidilmeli güzel bir bilim kurgu izlendikten sonra uyunmalı
cumartesi öğlen taksime çıkılmalı
bütün pasajlara girilip çıkılıp, çılgın alışveriş yapılmalı
güzel bie yemek yenmeli ama az çünkü sonra göbeğim şişyor bira içemiyorum
sonraaa doğru akdeniz, orda bir sürüüüü bira.
sonra gidip biraz başka yerde oturulmalı
sonra da gidip dans edilmeli
dans üstüne mutlaka bir şeyler yenmeli, mümkünse bambi
sonra oldum ben bu akşam sigarası içilmeli
eve gidince hop pijama ve deliksiz bir uyku
pazar da kitap, film, anime, tembellik

ne gusel dimii hı?

2006-11-22T09:38:00.000+02:00

ayrıca dün gece eve gidip zırlamak itibariyle karar verdim ben bu işten ayrılıcam. evet evet kesin kararım. hadi bir son damla patlasın. ayrıca birisi de bana fikir versin bak bu işi yap o güsel die hadi lütfennnnnn

2006-11-20T18:49:00.000+02:00

yine bir sürü işim vardı ama bu hafta gerçekten neredeyse hiçbirşey yapamadım. yapamadıklarımın üstüne bugün maille yenileri eklendi eminim yarın sabah dahası da eklenir. sevdiceğim hasta aklım onda, bir de mutsuz da ben de mutsuz oluyorum bu yüzden. ben artık bu saat olmuşken öööh napim canım bu hafta bööle oldu, kapatırım nasıl olsaya kendimi inandırıp, madem bişi yapamıyorum, aklımı toplayamıyorum bari ööle boş boş oturmuş oluyim bir gün deye ikna etmeye çalışıyorum.

yarın bunun arbedesi yaşanır büyük ihtimalle ama sevgilim iyileşmedikçe hiç öenmli diil. ya da en azından nasıl iyileşeceği belli olsa bir an önce keşke.

narutodan son havadisler

2006-11-17T02:07:00.000+02:00

ve ulu Gaara'ya ne olmuştu. İçindeki bijuu çıktıktan sonra hala süper karizmatik olmaya devam edebilecekmiydi. ayrıca nerdeydi ne yapıyordu ve onu neden hiç çizmiyorlardı

Shikamaru sigara içmeye başlamasıyla daha da büyük bir hayran kitlesine ulaştı. Ama ona Asuma en son en demişti, Asumanın başına saksı mı düştü neden durup dururken kendini feda etti. king kim kardeşim neden kulaktan kulağa konuştular

şimdi hokage yine süper karakter orochimaru'nun ruhunun kollarını kestiyse ve sadece bunun için sonsuza dek cehenneme gitmeyi kabul ettiyse, bu orochimaru nasıl beden değiştirince yine kolları oldu.

vee naruto'nun yeni jutsusu nasıl olacaktı. Sasuke'yi dövebilecekmiydi. nine tail o dövmesi lazım bence.

neji nerde, lee nerde diğerleri nerde aaa bu akutsuki hiç eğlenceli değil. yalnız three taili mor çizmişler çok güzel olmuş. wallpaper yapılası.

cıp tıs

2006-11-15T22:29:00.000+02:00

öyeeh atraksiyon istiyorummmm. dehşet, ihtiras, kan, vahşet, aşk, hareket uheuhe.

no boy no cry

2006-11-15T21:21:00.000+02:00

caponca müzikler dinlemek insanda komik bir his uyandırıyor. Ben anıra anıra çalıştığımız bir günün ardından eve gelince (tabi çıtırın evine diil kendi evime) gelince bunlarla kendimi enerji veriyorum önce. Sonra da ağlamaklı olanları listeleyip azıcık halime acıyorum. aaa hasta mısın nesin hadi bak hop hop diye tekrar gaz olanlara dönüyorum.

Şimdi bu çok psikopatça gelebilir ama yaptığım işi seviyorum. İçten içten hissediyor ama kondurmuyordum kendime. Ama galiba kabullenmem gerek artık. Yalnız ofisi sevmiyorum daha doğrusu oraya gitme fikrini. Ofisin bireylerini seviyorum mesela, küçük çaplı yeni bir rol model bile edinmiş olabilirim ama orda olmayı sevmiyorum. Hatta galiba o kadar sevmiyorumki orda karakterim değişiyor. YÖ'nün deli deli şeyler yapmasından milletin huzurunu kaçırmasından, herkesi sıra dayağına çekmesinden çok nefret ediyorum mesela. ama beni eğitimlere götürmeyi kabul etti hatta mutlu oldu galiba bu yüzden 0.5 puan veriyorum kendisine.

Bir de yine sevgili alican'a çok kızmaya başladım. ya üf çok sinirleniyorum. bi haber ver dimi düdük.

burcu bebeği özledim. Daha özlü bişiler yazmak istemiştim ama barnaklarım uyuştu. gündüz çok yoruldular, çat çat, şimdi bi de oda soğuk iyice büzüşük oldular. bardak koydum kulağımın altına beynim damlıo içine şıp şıp. gece yatarken geri doldurcam.bu bardak olayı iyi zaten beynini mikmek isteyen birisi olursa uzat bardağı takılsın o sonra geri alırsın, daha zahmetsiz.

2006-11-13T14:00:00.000+02:00

küçük bir yaşam alanı talep ediyorum. dışardan bakınca içine sığabileceğim bir dikdörtgen olsun içinde virtual reality. hergün iki saat içine girip dinleneyim. lütfen birisi bunu benim için yapabilir mi?

2006-11-12T21:15:00.000+02:00

şu düğün hadisesini sağ salim atlattık ya üzerimden feci bir yük kalktı. kıyafet cinnetlerine hiç girmek istemiyorum bir şekilde zulamdan bişiler çıktı, bir de tıkırık bir ayakkabı alındı neyse o iş oldu.

bir sonraki aşamada trene binme olayı vardı. Sigara içilmeyen vagonda dört saat. klostrofim iki gün önceden dürtmeye başladı beni ama ben onu pek de dinlememeye çalıştım. yine de tren kalkmadan 10 dakika önce titreyen ellerle sigara içip, yok yok iyiyim süperim die kuyruğu dik tutuyodum. yola çıktığımız ilk 15 dakika konuşamadım ama sonra yavaş yavaş gevşemeye başladım aa pek de fena diil istersem dolaşırım canım trenin içinde diyerek iç sesim de bu sefer benden yana davrandı. bugun dönüş yolunda yemekli vagonda bira içerken bol yeşilli dağların arasından geçerken jöle kıvamına gelmiştim bile. sonuçta tren çok güzel birşey, çok keyifli, çok rahat insan kendini pek bir film kahramanı gibi hissediyor.

ama düğün dedin mi işler orda çok fena değişiyor işte. biliyorum ben önyargılı bir insanım ama bunun farkında olduğum için kendimi olayı yerinde inceleme şansı da tanırım. İşte bu düğün bana önyargılarımda ne kadar haklı olduğumu kanıtladı. devasa bir düğün salonu, belliki çok hazırlanılmış, çok prova edilmiş duygusal anlar yaratma çabası. gelinle damadın bağıra çağıra evet kabul ediyoırummmmm demesi (aman evet biliyoruz kabul ediyosun yoksa biz ne bok yemeye geldik buraya kadar) sonra slow danslar, hop göbek havaları şakkıdı şakkıdı oooh. gelinle damadın o devasa salondaki devasa sayıdaki her bir insanı öpmek için uzuun bir yolculuğa çıkması. öpüşürken gülümsemekten yanak kasları yorulmuş arada duvara dönüp normal durarak dinlenelim haydiii tekrar öpüşmeye. mıncı mıncır kımıl kımıl allam cinnet.

bu arada bizim masa kategori dışılar masasıydı. alakasız tipler toplanması. yemekler pek bir felaket ötesi olduğu için aç kalmakla beraber, iki kadeh içki hakkımız vardı. ben ilk yarım saatte bu hakkımı doldurdum ve içki olaı biraz pahalıya patladı. ama vahe de başka hiçbir koşulda orda o kadar saat oturmayacağımu bildiğinden bittikçe bardak doldurdu sağ olsun. düğün girişi ve çıkışı kavga ederek de biz kendi aramızda eğlenip geceye renk kattık. yalnız topuklu ayakkabı üzerinde yürüme hissinden hoşalndığımı itiraf etmeliyim, insan yürürken kıvırabiliyor çok eğlenceli. bu arada vahe önce çok kötü giyinmiş bir kız gösterip bak bu senden çok daha kötü diyip sonra da bunu toparlamak için bütün gece çok güzelsin pek şahanesin diye laf attı bana. bilmem artık hangisine inanmak lazım. iddia ediyorki fikrini yanlış cümleyele ifade etmiş bence daha bir freudyen slip ama neyse. yeteri kadar kavga ettik zaten bu hususta. dönüşte ben uyurken kafamı öpünce unuttum ben de kızdığımı.

haha haftasonunun en bomba olayını unuttum. iki kişilik odada yer ayrıltılmıştı bize. gittik ki meğerse beraber kalmak için evli olmamız gerekiyormuş. adama iki ayrı oda tutsak da sonuçta aynı odada olacağımızı, bizi uğraştırmamasını söyledik ama adam burası resmi kurum dedi başka bir şey demedi. sevgilinle aynı odada kalamazsın, 16 yüzyılda yaşıyoruz ya biz de. eğlenceli oldu ama sonuçta yasak olmasına rağmen oda değiştirince normalde üzerinde durmayacağın bir konu oyun gibi oldu. aferin onlara.

2006-11-10T00:55:00.000+02:00

aaaaaa bu ne ayol iş yetiştiricem diye kasmaktan blog yazamaz oldum. ama bekleyin çok yakında geliyorum.

What it takes to be great

2006-11-04T00:46:00.000+02:00

ünlüüü fortune dergisi What it takes to be great yazısında demişki:
"Research now shows that the lack of natural talent is irrelevant to great success. The secret? Painful and demanding practice and hard work"

demekki artık ay yeteneğim yok napalım diyerek sıyrılamıcakmışız işin içinden. iyi tamam çok güzel çok çalışalım ama benim burdabir problemim var. Hangi konuda çalışacağımı bilemiyorum. neyde "great" olmak istediğini bilmeyenler için de birşeyler yazsalar keşke. bak o zaman nasıl great oluyoruz. (tabi bi de önce kıçını kaldıramayanları ayağa dikme yolları diye bişiler yazmaları lazım)(tabi biliyoruzki bunların hepsi uyduruk, yalan, olsun bi umut işte)(örnek 10 adımda iç huzura kavuşun- ya hadi ordan yürü git) (ay bide anı sıkıştırıyim yıllar önce bir kendini bilmez bana aaa psikoloji okuyorsun ve tavuk suyuna çorba okumamışsın, bence okumalısın süperdir demişti, koşarak uzaklaşması gerektiğini belirtmiştim ben de, çok kibarımdır)

torrente açık mektup

2006-11-03T22:39:00.001+02:00

sevgili torrent,

seni o kadar çok seviyorum ki sensiz yapamıyorum. seni kullanmaya başladığım günden beri hayatım değişti. hele bi de portumu açtımmı, bir sürü seed buldum mu benden mutlusu yok. filmler sende, oyunlar sende, müzikler sende, herşey sende walla. en son bana aynı filmi başka isimle yutturdun ikinci kez çektirdin ama olsun yine de çok tatlısın. yalnız senin yüzünden 5 gb kotam doluyor olan bana oluyor ama napalım olur o kadar da. Şimdi ben deli deli film indirmeye gidiyorum. sen kal sağlıcakla

ps: net limiter sana da hastayım.
ps2: scanner darkly filmi gerçekten pek başarılı olmamış. olsun yine de izledik iyi oldu.

2006-11-02T23:13:00.000+02:00

okuluma gitmek istiyorum. kışın çok güzel oluyor güney kampüs. otobüsten inip, hemen yokuşun başında her zamanki gibi bi sigara yakıp, mümkünse müzik dinleyerek, soğuk rüzgarda aşağı inmek istiyorum. kantine girince bizim psikologları da kağıt oynarken bulmak isterdim ama o pek imkansız. en azından belki kuşi gelince bir eski günler canlandırması yaparız. neyse, ben en azından kantine gidip çay aldıktan sonra, bir masa bulup, hop ikinci sigarayı yakmak istiyorum. sonra belki kitap okumak, bulmaca çözmek filan bişiler. sadece orda olmak istiyorum.

bu arada gözümün içindeki su kesesi kılıklı yer yırtılmış. bi de göz tansiyonum varmış. ya kör olursam, her şeye daha çok bi bakiim bari. ne bu ya her sene başka bir uzvumu kaybetme tehlikesi yaşıyorum. sıkıldım walla

sevgi kelebeği

2006-11-02T16:36:00.000+02:00

2006-11-01T22:56:00.000+02:00

yakında bir düğün hadisesi var. Gitmek durumundayım ne yazık ki. hem de öyle yakın arkadaşım bile değil vahe'nin arkadaşları. mutlu bir çift olarak daha da çitfleşmek isteyen mutlu iki insanın bu mutlu gününde yanlarında olucaz. bir nevi mutluluk yumağı yani tam bana göre.

bi kere hayatımda hiç olmadığı gibi şimdi de şık bir elbisem yok. topuklu ayakkabılarım yok. Ama bunların kısa süre içinde edinilmesi lazım. çok edilgen olmam lazım. Şimdi gözümde canlanıyor, ışık hızında bütün dükkanlara girip çıkıyorum, kıyafetlerin ne kadar çirkin olduğu konusunda homurdanıyorum mütemadiyen. Eh idare eder bişi bulunca giy çıkar yapıyorum. Bu sırada sıcak basmaya, sinirlerim gerilmeye başlıyor. o gün bişi bulamadan eve dönülüyor. Sonra ben gitmekten vazgeçiyorum, vahe beni ikna ediyor. Sonunda çok beğenmesem de bişi alıyorum, topukların üzerinde durmaya çalışarak ve gülümseyerek bütün geceyi geçirip allam noolur şu 5 saat hemen geçsindiye içimden içimden söyleniyorum. Vahe sıkıldın mı canım diyor ben yooo iyiyim iyiyim diyorum ve böylece geçiyor gece.

zaten o düğün denen şeyler başlı başına çok saçma. İyisin, berabersin, mutlusun, görüşme ya da beraber uyuma konusunda pratik sorunların yok tutturuyosun imza atıcam bennnn, atmak istiyorumm, o çirkin yüzüklerden takmak istiyorum parmağıma diye. aylarca hazırlık yapıyosun, koşturuosun, gelinlik damatlık, kalabalıklar, böyle bir danslar sohbetler, herkes içinden sıkılıyor ama çok. bu olunca rahat ediyosun. Kanunlara uygun şekilde sevişmeye başlıyorsun. yasal seks. bir de sanıyorsun ki yanındaki senin oldu artık. kanun namına o benim malım. imzam var kapı gibi. senin adamın, onun kadını. Ay bu ne gereksiz bişi ya. hadi çocuk için olsa neyse durduk yerden neden yapılıyor bu işler onu anlamıyorum işte. kutsal aile kurumuna hakaret ediyorum ayy çok korkunç bi insanım. ama düşünsene artık senin yatağın bile olmuyor. senin özgürlük alanınn nohut kadar kalıyor, ben değil biz, sen değil siz. Ama garip bir şekilde bu aralar herkes biz-siz leşiyor. en iyis alayım ben bir elbise hepsine giyerim işte.

2006-10-30T18:56:00.000+02:00

anneannem öldüğümü sanmaya başladı

bugun bi uğradım hastalanmış. beni görünce her zamanki gibi bayılıodu sevincinden. Ama giderken hoşçakal demek için yanına gittiğimde kendi kendine konuşuomuş gibi geldi. babam da vardı. babam oo anne kiminle konuşuyosun diyince ah bi torunum vardı o da gitti öteki tarafa onun ruhana dua okuyodum dedi. Sonra bana dönüp parmağını sallayarak bi tek bundan hayır var bi tek bunndaaan dedi. enteresan deneyimler silsilesi walla.

hehe yorumsuz

2006-10-30T10:43:00.000+02:00

dismissed

2006-10-29T22:44:00.000+02:00

çek çek kürekleri sür arabanı. Hayır hayır yanlış bi daha. çek çek kürekleri mavi nehirde çıkar hayatın tadını.

bir kişi daha bana hayatının ne kadar iyi gittiğinden, işini sevdiğinden, mezun olduğundan ya da sevgilisiyle yeni bir eve taşınmayı düşündüğünden bahsederse katliam yaparım, herkesi küçük küçük parçalara ayırır, onları oyun hamuru gibi kullanırım. artan kemiklerle de yap boz oynarım. çok net dimi.

gece sayıklaması

2006-10-28T22:47:00.000+03:00

oley oley underworld 3 geliyormuş. ben de vampir olmak istiyorum ama yalnız başıma olmak istemiyorum. Helsing sensei...

mesela saçımı kısa kesip yeniden siyaha boyatmak da istiyorum. biliyorum biliyorum yapamam.

narutonun mangası da şahaneymiş bu arada. spoiler manyağı bi insan tabiki anime part 2 nun başlamasını bekleyemezdi değil mi.

hala lost u indiremedim. Sayid'i özledim, süper karizmatik bünye. locke da pek şahane ama hakkını yememek lazım.

canım pitch black izlemek istedi şimdi. Bir de fesleğen soslu mozeralla peyniri .

linkol

2006-10-28T11:21:00.000+03:00

iki link vericiim. Biri pek sarışın, pek mavi gözlü, pek tasarımcı, pek tatlı ve şu an pek Almanya'da olan Avşar. Avşar'ı çocukken böyle bir yere bırakıyorlarmış, o hiç sesini çıkarmadan orda uslu uslu oynuyormuş. Avşar'ın çocukluk halini gözümde canlandırıp bu bilgi ile birleştirdiğimde içimde sonsuz bir mıncıklama isteği uyanıyor. bi gidin okuyun bakalım neler yazmış.

ikincisi de İstanbul alemlerinin pek zayıflamış, güzelleşmiş, koca gözlü, konuşkan ve Burcu deyimiyle sayko bünyesi. karşılıklı iç döküş seansında pek komik anıları ile güldürmüş, a ben de ben de dedirtmiş bir insandır aynı zamanda kendisi. çok eğlencelidir onu da bi okuyun öneririm. Kendisi ööle aa ben link filan istemem derse silerim yannız, siz de okuduklarınızı unutmak zorunda kalırsınız. Ona göre hazırlayın kendinizi.

2006-10-27T23:40:00.000+03:00

anneannem bunama alzheimer arasındaki ince çizgide bir süredir. Gençliğinde çok güzel, çok alımlı, yolda yürürken herkesin dönüp baktığı bir kadınmış. Zaten çocukken de aristokrat bir ailenin küçük prenseslerindenmiş. Sonra bir gün görkemli ahşap köşklerinde yangın çıkmış ve pijamalarıyla sokakta tüm mal varlıklarının, tüm şatafatlarının kül olmasını izlemişler. Sonra fakirlikten dikiş dikmeye başlamış, bu arada sürekli hasta, mızırdanan, sert, asabi ama çok güzel bir kadın olmaya devam etmiş. evlenmiş, kocası ölmüş , sonra başka bir sürü adam ona aşık olmuş filan...tam trajedi. Benim onu ilk hatırladığım zamanlarda da biraz melankolik ve hala sert mizaçlı bir kadındı. Ama şimdi bambaşka bir halde. Hayatta kafasına taktığı hiç birşey yok çünkü hiçbir şeyi üzülmeye başlayacak kadar uzun hatırlamıyor. Şekerim bir söyle bakiim kaç yaşındayım ben diye sorunca, cevabı hep 13 oluyor. aa çık çık diye ısrar edince, 18'e kadar zorla gidip sonra ooo yok daha neler kandırıyorsunuz beni 13 sün işte diyor yüzüme baka baka. annemi de 30 yaşında sanıyor zaten heralde kendini de 50. Evin neresinde olursam oluyim, bir yerde bir açık cam kapı olabileceği, ve ordan benim sırtıma eseceği hayattaki en büyük korkusu. en byük arzusu da okulumu bitirmem, tabiki ben artık ısrar etmiyorum mezun olduğum konusunda. çerçevelenmiş kepli fotoğraflar bile kar etmiyor.

tek bir şey var unutmadığı. ilk kocasından bir hayli zaman sonra aşık olup evlendiği kocası yani benim bildiğim dedem. oraya her gittiğimde, bir insanın nasıl olupta kocasına hala bu kadar aşık olabileceğini anlamaya çalışıyorum. Gözünü üstünden ayırmıyor, yandaki komşudan kıskanıyor, bir dakika yanından ayrılmıyor şaka gibi. geçen sabah dedem mutfakta onu hüngür hüngür ağlarken bulmuş ve sonunda olay anlaşılmışki alyansını kaybetmiş. delice ağlıyor bunun için. ben elimden bir dakika çıkarmam onu, nereye gitti diye. sonra bulunuyor tabi ve düşmesin diye parmağına bantlıyor alyansını.

ne garip bir şey bu. idrak sınırlarımın dışında sanırım ve asla anlayamayacağım.

2006-10-27T17:48:00.000+03:00

hımm..hani sabah güneş doğmadan uyanırsın, şöyle bi salaklaşırsın, saat kaç nerdeyim noluyor faslı geçtikten sonra anlarsınki zamansız bir uyanma içindesin, daha önünde uyumak için bir iki saatin var. Oda soğumuştur ama sen yorganın altında ayaklarını kıpırdatıp, ana rahmi pozisyonuna dönüp, yorganına iyice sarılırsın. ben hep bu anlarda kendi kendime gülümserim ve bunun hayatın en mutlu anlarından biri olduğunu kendime anımsatırım. bugun de hayatın bu süper mutlu anını yaşayabildiğim için tüm gün keyfim yerindeydi. ikinci mutluluğu da sigara almaya çıkmak dışında pijamamı çıkarmak zorunda olmadığım için yaşadım. ayrıca gün içinde 10 cümleden fazla konuşmak zorunda da kalmadım. daha ne işte.

sonra, kısa bir düşünme sürecinin ardından antisosyal kişilik bölünmesi evrelerimden birine girdiğimi keşfettim. biliyorumki bu evreler 2 ile 10 hafta arası sürüyor, kimi zaman kalıcı hasar bırakıyor çünkü hasarların bir kısmını ortadan kaldırmak için fazla üşengeç davranıyorum, gidenler gidiyor kalan sağlar benim oluyor. Böyle böyle eledim zaten, minimalist hayat tarzımı buna borçluyum ehe.

uykusuzluk, yorgunluk ve gürültüye katlanabilme eşiğim her zaman bu kadar düşükmüydü diye düşünürken, Robin Hood zamanlarını anımsadım. O zamanlar robin Hood'un en kalabalık olduğu zamanlardı, içersi vıcık vıcık, cyak ciyak olurdu. Her tarafta böcekler gezer, bazen utanmadan milletin birasına düşerdi. Çok sinir olduğum bir adamın birasına düşmüştü, adam çağırıp birasını değiştirmemi istemiş ama ben inatla değiştirmemiştim. bi de sevdiklerime double shot votka koyardım. hatta o küçük yerde bir gece pogo yapmışlar, fakat bana özel ihtimam gösterip, bira dağıttım her an yolu açmışlar ve ben bu şamatadan hiç rahatsız olmamıştım. Burdan gece 3'te çıkar, pis bir yer vardı neydi adı, zürih ya da madrid emin değilim, dar yüksek 3 4 katlı, 4 e kadar açık oraya giderdik. bizimle beraber Robin'den çıkıp oraya gelenlerle içerdik. sonra ben 5 te eve gider, uyur 9 da derse giderdim. Bir kere bile ay çok yorgunum dediğimi hatırlamıyorum. şimdi bütün gün oturarak yaptığım bir işten çıkınca, evde çalışınca bile çok yoruluyorum. 9 saat uyumazsam ölücek gibi oluyorum. etrafta bağırarak konuşan birisi olunca önce gözlerimi kısarak bakıp, sonra tıslayarak uzaklaşıyorum. yaşlanıyor olamam yok canım. başka birşey bu, büyümek desen o da çok saçma o iş bana ve burcuya pek işlemiyor. nımm ne o zaman acaba. katlanma eşiğin neden zamanla düşüyor böyle. hah tek bir şeye katlanma eşiğin artıyor sanırım, erkeklere. Puf çok sıkıldım senden, çok saçma bi insansın hadi güle güle demek için bir haftayı zor beklerken, şimdi bu yıllar alabiliyor. ne ironik her anlamda daha sıkıcı bir hayatımız var artık.

aslında kadınlar neden çocuk ister konusuna da bir değinmek istiyorum ama şimdi gitmem lazım. yoksa balkabağına dönüşürüm

Quitter

2006-10-20T13:12:00.000+03:00

hevesim kaçtı bi kere, artık sevmiyorum blogumu. birilerine hitap etmeyi oldum olası sevmedim zaten neden böyle birşeyi istedim onu da bilemiyorum. Naruto filan anlatırım burda kitaplardan dem vururum demiştim. Sonra aaa bi baktım hep kendimden bahsediyorum.

mesela şimdi sunumumun ne kdar iyi geçtiğini, öncesinde her zamanki gibi kendimi heyecanlandırmak için her şeyi yaptığımı, yine de başladığımda akademik fikir alışverişi hödösünün hele de ben anlatıyorsam ne kadar hoşuma gittiğini farkettiğimi anlatabilirm. sonra science'da yayınlanır bu dye bir şey duyup, biraz geyik bile olsa, ne kadar şahane süper hissettiğimi de anlatabilirim. Sonra hemen akabinde kilit bir başarısızlığımı anlatmaya geçebilirm. tüm yazdığım ödevler, tezler arasında bir tanesinin çok kötü olması ve o bir tanenin de bir başkası için yapılmış olmasına, benim nasıl bir sorumluluk altına girdiğime, bu duruma getiren koşullarla beraber, kendime ve teze feci kızmış olmama, genel bir sinir patlaması haline geçtiğime değinebilirm.

Tabi bir yandan derin bir performans çöküşüyle iş için ultra boktan yazılar yazmaya başladığımı da söyleyebilirm. ay hakkaten bu fena olmadı dediğim bir yazı için YÖ'nün ayh ne biliyim bööle ıı ıh demesini, kendi kendime sen delimisin be kadın nedir bu hırs dediğimi de söylerim nolucakki.

sonra iş gelir futbol maçı izlemeli, pick-uplı, lu vitonlu kutlamalara. bunu kurtarmanın ikinci şansında yaşanan dejavu'ya.

hayatımızda olan herşeyin anlamsız hareketler ve konuşmalar silsilesi olduğuna. ne bok yediğimizden kendimizin bile haberi olmamasına. bugun önemli olan şeylerin yarın çok saçma gözükeceğine filan.

ve sonuçta yazıyı derin bir nefret ve hüzün hissettiğimle kapatabilirm. Çevremdeki herhangibi birşeyin bana yaklaşırken iki kere düşünmesini önerir, hatta mümkünse 10 mertelik çapıma girmemesini de tavsiye ederim.

ne oldu yani annattık bunnarı. Nedir yani.

2006-10-17T21:36:00.000+03:00

ay ay ellerim titriyor. Beynim büzüşüyor. çok heycanlıyım. Ben sandım ki bu kadar çabuk geçmez bir hafta, geçti walla. Yarın sunum var. Ben şimdi sunum sonrası kutlamaya odaklanmaya çalışıyorum. Gerçi bir sonraki gün iş var ama olsun. kesik kesik hissettiğim için öyle de yazıyorum. ama yarın çok süfer şahane olucam. yaparım ben yaparım gaz bana

2006-10-17T11:00:00.000+03:00

cumartesi günü şöyle bir konuşma geçti: "işte bilmemkim öyle fransızca çeviri yapıyordu evden. Ama zaten sadece 6 ay kalmış fransa'da ordan biliyor fransızca. Sonracıma buna hadi gel sen haftda 25 saat çalış burda şirkette zamanını da kendin ayarla demişler. prospektüs manuel gibi şeyler çevirilecek. O da iyi madem demiş çalışmaya başlamış. Bi de 1.700 lira veriyorlarmış. bıdı bıdı bıdı." Ben o anda koptuğum için sonrasını hiç dinleyemedim. Anında benimle dalga geçmeye başladılar zaten "aaa aynı senin gibi bak uehueh" diye. Bu durumda ben de eve gelince yine iş aramaya başladım. bulabilir miyim? Hiç sanmam. Bulamazsam ne olucak? onu da bilemem.

2006-10-16T17:05:00.000+03:00

efendim bu haftasonu şunu anladım ki sevgilinin hası, şeker katkısız meyve suyu ve çeşit çeşit süslü ekmek alıp sabah sen uyanmadan kahvaltıyı hazır eden, önünde bilgisayar canından bezmiş çalışırken sana şirinlik yapıp güldüren, uykusundan ölse senin işin bitmeden gidip yatmayandır. Bunu yapan sevgililer daha da bi sevilesi olurlar. Hele bide gördüğün anda hasta olduğun capon kalemi sana böle süpriz yapıp alıverirlerse tadından yenmezler. Ah bide bunların kocaman kafaları, küçücük kulakları varsa hiç acıma otur bağırtana kadar mıncıkla. Gerçi bu tipler bazen etrafı çok dağıtınca ya da ortalığı sigara kokutunca kızabiliolar ama olsun pek tatlılar. oyh

2006-10-13T22:45:00.000+03:00

ööööeeehhhhh. Çok mutsuzum bre. çok sıkıcıyım bi de. böğk

2006-10-12T23:40:00.000+03:00

lütfen birisi beni durdursun. Bir çeşit download çılgınlığı içindeyim. Elime ne geçerse indiriyorum, ki buna narutonun açılış kapanış şarkıları, fan artlar, online kitaplar, etek modelleri dahil. bir de sonu gelmez bir manga serisi.

oysa sunumumu bitirmiş, talent wars yazısına başlamış olmam lazımdı. yapabilirm yapabilirimm, internet bağlantımı kesebilir çalışmaya başlayabilirim. aa belki bi ara sosyalleşebilirim bile kim bilir. aferin bana

2006-10-12T19:30:00.000+03:00

an itibariyle Naruto part 1 maceram sona erdi. üç-beş bölüm önce süper kırmızı Chakrasıyla ortalığı inleten naruto'dan eser yoktu. Hadi tamam o anda çok önemli bir mesele vardı, her zaman o kadar şahane dövüşemez ama bari bu kadar da yerin dibine sokmasalar, ben gerzeğim diye ortalarda hoplatmasalarmış Naruto'yu. Neyse ki Hinata biraz karizmayla kurtardı ortalığı. Demekki neymiş "I can't lose now" diye 40 kere söylersen olurmuş. Sadece daha çok konsantre olmak ve kendine inanmak gerekirmiş. Hadi bakalım öyle olsun.

dün geceki Lucid rüya denemem de başarısızlıkla sonuçlandı benim oysa. Tek bir şey oldu, gerçekten rüya başladığı anda bilincimi korudum (zira wake induced olanı uygulamaya çalışıodum), önümde duran kayanın içinden kedi kafası çıkardım ama sonra pat die gitti bilinç. Gözümü açtığımda son hatırladığım kediydi ve öncesinde o kafa ordan çıktığında hissettiğim garip duygu. Biraz daha çabalamam lazım.

2006-10-10T12:08:00.000+03:00

sonuç
eve gittiğimde mail gelmişti bile haftaya sunum yapılıyor.
kokucu adamlar her denek için ayrı bir sample vermeyi teklif ediyormuş. Her türlü kokuları varmış ama naftalin gibi şeylere de bakıcaklarmış. Durum böyle olunca onları beklemek zorunda mıyız diyemedim bile. Tabiki zorundayız.

son anda "ayy senin teze süper bişi de ekleyebilirdik aslında hay alla dedi". Hı, hı, ne o, ne o ekleyelim, yapalım diye atılınca, okulda beyin aktivasyonunu ölçen alete bağlı yapalım deneyin bir kısmını dedi. Böle göz bebeğimin parladığnı ben bile hissettim. Hem koku, hem otobiyografik anılar, hem beyin aktivitesi daha şahane, daha süper bir şey olabilir mi? bir de olağandışı birşey çıksa tadından yenmez, amygdala değil prefrontal bölge aktive olsa, ben bunun niye olduğunu anlamaya çalışsam. ayh çok heycanlııı.

sonra Tubitak'tan bahsetti. Biraz önce siteye bakınca oradaki çoğu şeye ulaşabilmem için küçük bir eksiğimin olduğunu bunun da ufacıcık bir doktora olduğunu anladım. Ve psikopatça o doktoraya sahip olmalıyım diye düşünmeye başladım. Zira dün anladımki beni heyecanlandıran tek ama tek şey bilişsel süreçler. bu konuyu biraz daha sindirmeli, mantık silsilesinden geçirmeli, maddi tablo yapmalı ve plan program işine girmeliyim. yok acaba daha kolayı falcıya mı gitsem

tüm bunlarla beraber bir de tezci adam aradı, psikoloji lisans tezi lazımmış. kendin pişir kendin ye olucakmış, konuyu da sen veriomuşsun. Evet dünyanın kesinlikle böyle dingillere ihtiyacı var...

2006-10-10T11:54:00.000+03:00

okulumm, orta kantinim, psikoloji bölümü ve önü, çimler. Evet çok seviyorum okulumu, Alican'ı da yine sevmeye başladım geleceğim bi an daha az tehlikede gözüktü. Yine süper dağınık olan odasında, zaten soğuk havada klimayı da sonuna kadar açmış, önünde outlook express açık oturuyordu. Yalnız oğlunun bir fotoğrafını koymuş masasına yenilik olarak. Önce burcu annattı derdini ben o sırada kütüphanesindeki onlarca kognitif kitabına baktım alık alık. Sonra sıra bana geldi ve aynen şöyle bir konuşma gerçekleşti

-ben sunum yapmak istiyorum
-e tamam yapalım
-e hocam 3 aydır haber bekliyorum bitti benim herşeyim
-e tamam gönder son halini
-gönderdim bitti
-ben düzeltiim o zaman
-düzelttiniz
-üyelere gönder
-gönderdim
-e tamam çağıralım herkesi yap sunumu
-evet işte siz 3 ay önce bunu yapıcaktınız zaten(3 saniyelik bi ama ben işten ayrıldım vıdı....)
-hıaaaa e tamam yaparsın haftaya ben mail atıyorum şimdi çarşamba iyi mi sana
-vuehajbuıpaepaıujebnışuhapır

2006-10-09T10:51:00.000+03:00

dün gece rüyamda bir okul günü gördüm. Ders seçme günüymüş ama aynı zamanda derslerin ilk günüymüş. Ben bir türlü ders seçememişim kendime ordan oraya koşturuyorum. Önümde bir sürü sınıf var kapıda da ders isimleri yazılı. Bir de duvarlarda tablolar var ordan yazıp çizip bişiler seçebiliyorsun. yanımda da unka ve duygu var. Ben ısrarla duyguya "edu" dersini alması gerektiğini geçen dönem de almadığını söylüyorum. O da ısrarla yok ben dişçilik alıcam edu sonra diyor. Ben en son köpek bakımı dersi almaya karar veriyorum ve süper çirkin sürekli zıplayan sarı bir köpekle baş başa kalıyorum. Unka mesela kadın araştırmaları analizini seçiyor. böyle abuk sabuk dersler. bu master bitsin galiba ben üstüne uygulamaya yönelik başka bir master daha yapıcam, özledim ders seçmeyi.

2006-10-08T22:50:00.000+03:00

yarın okulda Alican'la toplantım var. Bu konuda fazla fazla sinirliyim. Eğer yarın da beni başından savmaya kalkarsa, Chidori uygulamak zorunda kalabilirim. Belki de Rasengan. Hiç sevmiyorum sinirlenmeyi, keşke bu adam beni sinirlendirmese. Böyle sakin, mülayim bir bünye olarak kalmak için zaten yeteri kadar çaba harcıyorum, kontrol mekanizmalarımı zorlamanın alemi yok. Neydi eskiden öyle birisi gık dese üzerine atlardım, beyin damarlarım çatırdayarak genleşirdi sıklıkla. Oh ama şimdi dinlemiyorum bile etraftakileri, hı hı diyip kaçıyorum. En temizi itinayla öneririm.

Ayrıca bir nevi rol modelim olan Alican'dan hızla soğuduğum için geleceğim de tehlikeye giriyor bak olcak iş mi.

optimize bünye

2006-10-08T15:57:00.000+03:00

üzerinize afiyet ben biraz gezdim geldim. Hayat memat meselelerini iki günlüğüne askıya almış oldum böylece. Ama bana ne faydası oldu? Hiç. Eğlenirken, sonradan eğlendiğini unutacak kadar içersen sonun böyle olur zaten. Demekki bünyeye girecek beyin sömürten alkol miktarını optimumda tutmak lazım. Optimum mu, kime göre neye göre? Yok benim optimumum. Yine de haksızlık etmeyelim, ziyadesiyle güzeldi herşey. yemektir, tabudur, darttır, yeşil üzüm rakısıdır derken pek bir çocuklar gibi şendik. Ama o 20'lik var ya dartın tam tepesinde. Bilmem kaç el oyunda bir kere atabildim o zirzop sayı dilimine. zaten sonlarına doğru tek gözümü kapatıp hedeflemeye çalışıyormuşum gibi yaparken, aslına sadece etraftaki objeleri birer tane görmeye çalışıyordum. Yıllar önce Babylon'da bir konserde (ki gürültülü kalabalık bir grup olarak gittiğimiz o konser, meğerse oturup hiç konuşmadan sadece elini masaya dokundurmak suretiyle ritm tuttuğun bir konsermiş. Çok konuşuyoruz die bizi sürekli uyarmışlardı da kovulmamış, biz gitmiş olmak için 15 dakka sonra çıkmıştık) solisti görebilmek için de aynı tekniği uygulamak zorunda kalmıştım.

yatarken ve kalkınca içilen sağlam bir ağrı kesici desteğiyle şimdi sanki hissiyatım normale döndü. evet adaya düşsem, yanıma alacağım üç şeyden biri kesin majezik olurdu. Onsuz güvende hissetmiyorum kendimi delimiyim neyim

bir de burcu yeni bir blog açmış, bugun tezin için ne yaptın temalı. iki açıdan hoşuma gitmedi bu, ilki belliki bu blog biraz sıkıcı olacak. kim okurki hergün orda sadece hiçbişi yazan birşeyi. ikincisi bu cümle yapısı bana başka şeyleri anımsattı. iç sesimin canı E. A.'nı yaptım demek istedi.

Samurai Champloo'ya başladık geçende Burcunun proposal bitirmesini kutlamak için. Yine çok karizmatik bünyeler barındırıyor bu anime de. Kıyafetler, renkler, çizimler çok bi şahane. İzlenmeli hatta ben şimdi biraz onu izleyip, sonra gerçek dünyaya dönücem sanırım. yok biraz da Hogwarts da takılır sonra dönerim. gecikirsem merak etmeyin, dolapta yemek var oturun onu ısıtıp yiyin.

2006-10-06T14:02:00.000+03:00

şu an itibariyle minimum 10 parçadan oluşan bir kıyafet alışverişi zorunlu hale gelmiş bulunuyor. Az önce yaşadığım üf ya ne giycem parodisinin ardından derin bir mutsuzlukla boğuşuyorum şu anda. Ama o 10 parça da çook uzaklarda gözüktüğü için daha da mutsuz oluyorum. nolucak benim halim ne olucakkk?

2006-10-05T13:42:00.000+03:00

stanislaw lem'in kitaplarının ortadan kaybolmasını kınıyorum. İletişim neden basmıo bunları ya da bir başkası neden basmaya başlamıyor. ya da basıyorda benim mi haberim olmuyor. Gerçi zaten pek bişi kalmadı okumadığım ama yine de son iki vardı ya onları da istiyorum.

ikinci olarak alfred bester'in psychoshop isimli kitabı hiçbir yerde yok. Amazondan bişi getirtmeyi de hiç sevmiyorum. böyle kitabı mıncıklamadan almak çok tatsız bişi.

üçüncüsü de şu barış müstecaplıoğlu ne menem bişi acaba. Hep bi elim gidiyor sonra aman süper şeyşler varken niye bunu da okuyumki diyorum. Ama belki de haksızlık ediyorumdur. Denemek mi lazım ki.

2006-10-04T23:08:00.000+03:00

bugün kendime ödev veriyorum. Defterime 100 kere, belli bir yaştan sonra kimse değişemez yazıp, odamın köşesinde yarım saat tek ayak üstünde durucam. Belki aklım bi başıma gelir.

2006-10-04T22:37:00.000+03:00

çok heyecanlıyımmm. Bugün film ekiminin programına baktım veeee"A scanner darkly". İnanılmaz, çok merak ediyorum nasıl film yaptılar. Gerçi korkuyorum biraz solaris fiyaskosundan sonra (ikinci çekim zaten rezildi de ben ilkinden de hiç haz etmem) ama hala yine de çok merak ediyorum. gitmeliyimm

2006-10-02T21:52:00.000+03:00

it's sometimes better to lie...

2006-10-02T12:00:00.000+03:00

çok başarısız bir cv'im var. Referans, katıldığı eğitim, gelecek planı, sosyal aktivite kısmı boş. İş deneyimi kısmına boş gözükmesin diye "haha milletin tezini yazıorum ben, atın beni okuldan" dememek için tez danışmanlığı yazdım. Ama hep cv'nin altına not düşmek istiyorum

ps: "oh yan geldim yattım okul boyunca, zaten staj filan ayak işi bunnar çok saçma, taksimi bilirim ama bak, zaten okula da erken gittim onu da bi sene boyunca uyumak için hazırlık okuyarak kapattım, ne yalan söyleyim hiç pişman değilim, çimlerde popomun izini bıraktım, yine olsa yine yaparım."

ps2: ilk dönem ortalamam 0.66'ydı. Ben bundan hala çok gurur duyuyorum.

kuşiye

2006-10-01T23:25:00.000+03:00

bu şarkıyı kuşide okudum. Ay ay süper evet canım dinlemek istiyor dedim ve tüm pazar gününü repeat'te geçirmek zorunda kaldım. ondan aldığım tüm esinle ben de sözlerini yazmak istiyorum.
çok çok gusel...

CLAP YOUR HANDS!
But I feel so lonely
CLAP YOUR HANDS!
But it won't do nothing
CLAP YOUR HANDS!
But I have no money
CLAP YOUR HANDS!
Are you up to something?
CLAP YOUR HANDS!
Where's my milk and honey?
CLAP YOUR HANDS!
But I just look funny
CLAP YOUR HANDS!
I'll just wait awhile

bir inatla ısrarla kuşi gelsin istiyorum artık. Anlatmam gerekenler var. Onun dinlemesi lazım. O da anlatsın ama bu sefer ben daha çok anlatmak istiyorum. Ayrıca o bilir zaten...

2006-10-01T14:41:00.000+03:00

EMDR terapim için sponsor arıyorum. Banka hesabımdaki 20 liram bana sponsor olmayı kesin bir tavırla reddetti. İşaret parmağını ileri geri sallamak suretiyle beni atm'den uzaklaştırdı. Ama çok gusel bişi sanırım emdr, spesifik bi kere, psikodinamik terapideki gibi bugun hava çok bulutludan başlamıosun işe. küçükken düştüm dizim çok acıdı ah evet içimdeki o derin yara şimdi evrildi kendini süperegonun baskısından kurtarmak için böcek korkusu olarak ortaya çıkıyor. hepimiz birer minör kişilik bozukluğu ürünüyüz bu dünyada, arzu nesnelerimizin peşinde, GERÇEK serçe parmağının tırnağını gösterdimi sıyıran, zavallı biz. Ben sıkıldım artık bunlardan...

psikoloji dediğin bilişsel olanıdır. O çok guzel bi şeydir. Sosyal psikoloji kitaplarının başında " folk wisdom is generally wrong" yazma ihtiyacı duyarlar. bu da sadece kitabı okutmak içindir. Günlük hayat teorilerinin hangisi yanlış die merak eder, sonra tahmin ettiğin herşeyin doğru olduğunu ama bunlara isim kondumu pardon terim kondumu bilimsel hale geldiğini anlarsın.

gelişim masterı yapan hiç kimse karşına bir çocuk oturdu mu ne yapıcanı bilemez. evet dil gelişimi söyledir, piaget şöyle der ama ericson böyle der, hangisi doğru onu bilemiyoruz ama böyle böyle diyenler var işte, sen hangisini beğenirsen. geç bunu da boş

klinik kendi içinde bir vaka zaten. çoğu kendi terapi görmeyen, ama paramız yokk nası terapiye gitcessss diyen bir takım insan. evet içinden çıkar iyileri ama zor bişi yani yetenek lazım.

bi de kognitif var işte o süfer ona laf yok...

chemicals between us

2006-09-30T23:14:00.000+03:00

unkacığımın bana verdiği bir hemstır vardı. tatilden döndüğümüzde evde onu plastik kabından her zmanki azmiyle çıkmaya çalışırken bulmuştuk. Amansızca plastik kabının en sevdiği köşesini sağ pati-sol pati dövüyor ve arka ayaklarından aldığı destekle ayakta durmayı başarıyordu. o gün bana vermişti onu. Unka'nın Beşiktaş'taki korkunç böcekli eviydi. mutfağı içeri böcek basması sonucu külliyen kapatılmış, evin içinde örümceklerin fink attığı ama benim nedense hep orda olduğum ev. O hemstır bana geldi ama öldü. Aman hemstır nihayetinde diyip üzülmemiştim. Ama şimdi üzülüyorum hiç iyi bakamamıştım hayvana.

ona üzüldüğüm aklıma gelince, diğer üzüldüğüm şeylerin anılarına dair node'lar da aktive oldu. beynim şematik olarak kırmızıdan yeşile dönüyor hızla. koruma kalkanlarını devreye sokmakta geç kaldım. ya serotonin kaynaklarım tükenirse. ya kafam yemyeşil hale gelirse. bi dakka ya kocaman olursam!!! gırrr...

süper köpek rocco

2006-09-30T20:20:00.000+03:00

veee patraşın ardından en sevdiğim köpek, koca kafalı, obur, deli roccoooo.

kendisi tatil boyunca adadın keyfini sürdü, arkadaşlarıyla takıldı, dünyaları yedi ve aşık oldu. a bi de kavga etti ve küçük bir ısırıkla paçayı kurtardı.

bütün denizanalarını teker teker yakalayıp, götürüp kıyıya bıraktıktan sonra, fotograf çekimlerinde tüm ada halkına poz vermekten de rahatsızlık duymadı.

2006-09-30T17:39:00.000+03:00

eveet tatil bu bitmeye mahkum. Ve biz de geri döndük, bütün yol mızmızlandım. İstemiyorum geri dönmek, iyiyim ben orda diye. Ama boşuna, kurulacak şirketler, yazılacak yazılacak, yapılacak deneyler var. nasıl olacak, nasıl yapılacak bilmiyorum ama el mahkum...

bu tatil sonrası kuytu bir köşede patlıcan yetiştirmekten vazgeçip, adada bakılçılık yapmaya karar verdim. Hatta bir tane de ev beğendim yaşamak için. Evet ya galiba hiç sıkılmam orda, hele geldiğim anda köprü trafiğini, iğrenç kalabalığı gördükten sonra.

zaten dün gece yine baş ağrısı atağı geçirdim. hala salak gibiyim. ama gelir gelmez eksik kitabı aldım. onu okursam iyi gelir belki bi mutsuzum biraz.

2006-09-28T00:57:00.000+03:00

ah ya kitabım bitti. Ben ne şaşkaloz bişeyim heri poturun dördüncüsü alıp da gelmedim. O ne gusel kitap öyle. O ne gusel hayal gücü. Süper walla ne diim. ilk raistlin okuduğum gün gibi hissettim bi an 3.kitabın sonunda. Böyle bir hayranlık hissini bir de Drizzt'in ardından hissetmiştim. Hatta onu hala bitirmedim. Yatarken sadece iki sayfa okuyorum hala bitmesin diye, gerçi daha çok kitabı varmış onun ama olsun ben bu dark elf trilogy gibi olmaz diye korkuyorum hep.

bir de bu aralr bir winamp listesi yaptım takıntılı halde onu dinliyorum. the stills-still in love song, gogol bordello-sex spider, foo fighters-best of you veee naruto-wind. ah biliyorum çok out dated ama bunları dinlemezsem rahat edemiyorum bir süredir. Sıkılırım heralde bundan da.

ah bir de bu gece canım çok fena istiycek bir yemek bulamıyor. Belkiii hotdog bir defa park-orman'da bir konserede yediğim o hotdogu mesela. Zeyno ile bölüşerek yemiştik beş sene önce filan.böyle salaj bi konserdi, reaktör systems gibi bişi galba. TAdı hala damağımda. yediğim her hotdogda onu arıyorum hala. ah ama ah bulamıyorummm. yokkkk...

2006-09-27T16:50:00.000+03:00

bugün bir misafirim vardıııı....sayın burcu kaya sabah 9 vapuruna binmek suretiyle beni görmeye tee buralara geldiler. sahilde menemen faslının ardından evde kahve, sohbet, karanfilli sigara yaptık. Gerçi çok utandım vapur gelmeden beş dakka önce uyanıp koşarak aşağı indiğim için evi toplayamamıştım ama yaptığım kabak yemeğini beğendiği için pek de bir dört köşe oldum. Sonra tutturdu erken gidicem die şöle bi akşam üstü birası bile içiremedim kendisine, tiyatroya gidicekmiş hıh...

eve dönüş faslında kendime güldüm bir hayli ondan eğlenceli geçti. Önce balık aldım, sonra manava baktım, sonra fırına uğramış eve dönerken düşünce baloncuğumda evde tepe tepe olmuş bulaşıklar vardı...ki...bi anda kendime baktım, aman allam ev kadını oldum..bide çamaşır yıkiim asim tam olsun, toz alayim filan...hayırrrrr..her kadından bir ev kadını çıkabiliyor demekki...

en çok iç sesim güldü buna. Bir de çok fena dalga geçti pis. "benn doktora yapıcammm","bennn ööle ev işi filan yapamamm" "benn okurum da çalışırımda hepsini de çok gusel yaparımm" çok lazımmış gibi bunları anımsattı bana. Ben de geldim inat olsun die balıkları ayıkladım, tuzladım, bulaşık yıkadım. ay galiba üstüne bu mızmız, uyku havasında bir güsel uyku çekiciim kendime.

biraz harry cimi okurum, sonra da yayar uyurum, temiz işte daha ne

2006-09-24T23:31:00.000+03:00

spor yapmalıyımm die kendimi attığım ada yollarında bugun de zorlu bir parkurla karşılaştım. Adanın tepesine giden süper yokuşu çıktım, biraz indim tekrar çıktım. en son gözlerim kararırmış gibi olmuş, boru gibi ötüyor, nefes alamadığım için söylenmeye bile fırsat bulamıyordum. Ama tüm yol düşündüm ve buldum. Evrekaaaaaa.... acı çekmenin acısını dindiren tek şey bunun kısa zamanda biteceği ve sana fayda sağlayacağı hissi. Aynı şey epilasyonda da var, spor yaparken de,ders çalışırken, proje hazırlarken, işteyken...

durum buyken iki şey aklıma takildı, çok sevilen hatta belki aşık olunan sevgiliden ayrılınca bünye nasıl oluyor da toparlıyor kendini? bu acının sana hiç mi hiç faydası yok o kesin, hiç mi hiç kısa sürede de geçmiyor hatta genelde geçmiyor bile.O zaman bu insan ne kadar şahane bilinçaltı-üstü müptelası bir bünyeki bunu bile geçiriyor. evrim teorisi işte, nerdeyse her şeyi açıkladığı gibi bunu da açıklar belki... kim bilir...

ikinci konu da şu: ya bazen "bunun bana elbet faydası vardır" dengeleri kayarsa. ya uzun vadeli herhangi birşeyin sana fayda sağlayacağına inanmamaya başlarsan..hatta daha da kötüsü bu fayda-nötr-zarar dengesi kendi içinde pır pır oynamaya başlarsa. Master yapıosun, başlarken büyük hayallerin var, feci canın da çıkıo ama diyosunki bunu yapmalıyım. Ahanda tez yazmaya başladın, herşey birden anlamını kaybetti ben bununla ilgili ne yapıcam ki demeye başladın. sonra işte çok sıkıldın yok yok masterı bitirmem lazım dedin hayde yine acımı da çekerim razıyım demeye başladın...geçmiyor işte o zaman acısı sıkıntısı,karar vermek lazım. oysa son zamanlarda kararlar hep benim yerime veriliyor. Birisi de bunun için benim yerime bir karar veriverse ne gusel olurdu bea..

2006-09-22T16:29:00.000+03:00

ben "başının üstünde hep bir kara bulutla yaşanlar" listesinde üst sıralarda yer aldığıma inanıyorum. Ama bu son zamanlarda gelip de yerleşmiş bir bulut değil, hep vardı, doğduğumdan beri.

Annem bana hamileyken sancıları başlamış hasteneye götürmüşler. Bir de o zaman karışık herşey 80 sonrası. Neyse doktor anneme siz yatın bi dinlenin, arada kolidorda yürüyün demiş de gitmiş. Zaten annemin sancısı filan da kesilmiş ööle oturuomuş. Derken canı sıkılmış bi çıkiim de yürüyim demiş. O sırada yoldan geçen doktor "ay hadi sizi bi muayene edelim, sancı var mı sancı diyince" annem pek şen şakrak "yook" demiş. Bi bakmışlarki ben doğmaya başlamışım, kafam çıktı çıkıcak. Hemen ameliyathane, yapay sancı hop yarım saatte doğmuşum. Bakın Bakın sancısız doğum diye tüm asistanlar da toplanmış ben dğarken izlemişler. Doğduktan sonra gözlerin etrafına bi de tentürdiyot sürmüşler, manyak gibi sağa sola bakıomuşum. Herkes demiş çok deli bişi olcak bu.

neyse sayın okuyucu, sanırım benim şimdiki kara bulutum o kendini amanınn sıkıldıkm burdan diye dışarı atışımla gelmiş yerleşmiş. Bir de galiba doğarken çok insan izlmeiş beni, utandırmışlar, ondan ben şimdi pek sevmiyorum bööle kalabalıklı insanlı hödöleri".

"kara bulutum" şimdi nerden geldi aklıma, şurdan: Bir yıldan fazla zamandır beklediğim tatili sonunda yapabiliyorum, ama bakınız o kadar çok yağmur yağıyorki, evden kafayı pek çıkaramıyoruz. Gerçi yağmur da güzel, hoş, yat kitap oku ama ben denize girmek istiyorum. İstiyorum işte...

Bir de zaten bir deli yeşermeye başladı içimde. Sabah kalktığımda beni ele geçiriyor. İnanılmaz korkunç bi insan oluyorum. Şöyle de korkunç bişi söyledim "sen neden iyi davranıosunki bana", benim de aklım almıo, noluyosa o sabahları yıkıp geçiriyorum. Bu sabah deliyi kontrol etmeye çalıştım, ama bir yere kadar. Benim de sözümü pek dinlemiyor. Ama derhal bişi yapmalı. Yoksa çok sabirlı bir insan da çileden çıkabilir, yeterrrr uleeaann diyerek gözü dönebilir. Şimdi terkedilmenin hiç alemi yok dimi, yok yok hiç yok..

kahve içicekmişiz şimdi...Bu arada blog camiasındaki gelişmeleri zıp zıp zıplayarak izliyor, çok mutlu oluyorum, herkes blog yazsın çok eğlenceliii, oleee

lobotomi uzmanı aranıyor

2006-09-18T19:58:00.000+03:00

Özellikle prefrontal bölgeye müdahalede uzmanlar. Zira düşündüm taşındım başka bir yol bulamadım...

2006-09-17T23:29:00.000+03:00

ta taaaaa....Ben geldimmm, gerçekten çok fena alemlerde aktım, vandan gelen bi kutup ayısını mıncıkladım bol bol, şimdi de adadayım. Süper yemek yaptık yedik, şimdi bir litrelik kırmızı cumartesi şarapıyla mayışıyoruz. Ada çok gusel biişi hep burda kalınmalı heeeep. Birazdan klübe gidip amanda tanıdık var mı diye kontrol edicez... yalnız bisim kattaki internet kablosu bozulduğu ama ben üç gündür elimi süremediğim bilgisayarımı internete sokucam die tutturduğum için bana üst katta elinden geldiğince bir düzeneke hazırladı, o yüzden bu süper rahtsız yerde pek yazamıyorum. Oysa kozmik güçlerden bahsetmek istiyorum çok fena, ama artık yarına. design week, balıkçılar filan artık ayrın sabah koşusunun, kahvaltısının, havuzunun ardından...

ps: hellim kızartma yapılıcaksa bahçivan peynir pek iyi bir seçim değilmiş. Bu gece de bunu öğrendim.